Παρ’ όλα αυτά ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έριξε την “πρόβλεψη”, “εκτίμηση”, “προσωπική άποψη” (;)περί της αναγκαιότητας ανασχηματισμού. Κι ως συνήθως δεν ήταν εκτός θέματος. Άλλωστε, κι ο Γιώργος Παπανδρέου σε μια απ’ τις πρόσφατες συνεδριάσεις του υπουργικού Συμβουλίου, απεφάνθη ότι η κυβέρνηση έχει ανάγκη διακοπών. Τι εννοούσε ελάχιστοι κατάλαβαν. Όπως προφανώς δεν πολυκατάλαβε κι ο Χάρης Καστανίδης ο οποίος απεφάνθη πως ό,τι χρειάζεται η κυβέρνηση είναι λαϊκή νομιμοποίηση. Δηλαδή εκλογές.

Τι από όλα χρειάζεται η κυβέρνηση; Μήπως λίγη ακόμα σύγχυση στους πολίτες για να βγει κι αυτός ο δύσκολος Αύγουστος: Διότι από Σεπτέμβριο έρχονται τα σπουδαία. Τότε δηλαδή που η πολυτέλεια του χρόνου να μαδάς τη μαργαρίτα απλώς δεν θα υπάρχει.

Για τα 3.5 εκ. νεόπτωχων Ελλήνων πάντως, τέτοιες πολυτέλειες δεν υφίστανται προ πολλού. Ο αγώνας για την επιβίωση πλέον, έχει ξεκινήσει κι ανασφάλεια για το “αύριο” μεγαλώνει. Παρ’ όλα αυτά, στην κυβέρνηση εκτός απ’ το μάδημα της μαργαρίτας βρίσκουν χρόνο να διαφωνούν για το που θα γίνονται οι συναντήσεις των υπουργών με τους ελεγκτές της τρόικας κι αν σε αυτές θα πρέπει να είναι παρών ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Πολύ κουβέντα για το τίποτα και πάλι. Το άρθρο V του Καταστατικού του ΔΝΤ, που μας δεσμεύει γιατί είμαστε μέλος του, λέει στο Section 1 "Each member (όπως εμείς) shall deal with the Fund (ΔΝΤ) only through its Treasury (Παπακωνταντίνου), central bank (Προβόπουλος), stabilisation fund (δεν έχουμε), or other similar fiscal agency, and the Fund (ΔΝΤ) shall deal only with or through the same agencies".

Τόσο απλά και ξεκάθαρα. Οι διεθνείς πιστωτές μας έχουν αποφασίσει με ποιους θα συνομιλούν. Κι η κυβέρνηση το έχει υπογράψει ρητά. Κατά τα άλλα εμείς το συζητάμε ακόμα για να περνά η ώρα, όπως και με το μάδημα της μαργαρίτας.