Είναι όλοι αυτοί που επί χρόνια ήταν και συνεχίζουν να είναι συνεπείς με τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, όλοι αυτοί που δεν μπορούν να κρύψουν εισοδήματα, όλοι αυτοί που ζουν από μισθούς (είτε του δημοσίου, είτε του ιδιωτικού τομέα) και συντάξεις. Όλοι αυτοί δηλαδή που καλούνται τώρα να (ξανα)πληρώσουν υπό την απειλή, είτε της διακοπής του ρεύματος στα σπίτια και τις (μικρο)επιχειρήσεις τους, είτε του άμεσου ελέγχου των βιβλίων τους από τις κατά τόπους εφορίες.

Φαντάζεται κανείς πως όλος αυτός ο κόσμος θα δεχόταν να υποστεί κι άλλες «θυσίες», «να βάλει πλάτη για να σωθεί», αν κι εφόσον είχε πειστεί πως σε «θυσίες» υποβάλλονται όλοι ανεξαιρέτως και πως πρόθεση «να βάλουν πλάτη» έχουν όλοι ανεξαιρέτως. Προφανώς, ο Αλέξης Τσίπρας έχει καταλάβει πως η κυβέρνηση αδυνατεί να πείσει και συνεχίζει…

Ωστόσο, το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να επιδέχεται εύκολους εντυπωσιασμούς και αναιτιολόγητους αφορισμούς. Για την κυβέρνηση είναι σοβαρό διότι μόνον αν πετύχει να σύρει στα γκισέ των εφοριών εκείνους που πραγματικά «δεν πλήρωσαν» ποτέ, θα μπορέσει να σταθεί. Αλλιώς, θα καταρρεύσει υπό το βάρος ενός αισθήματος αδικίας που διογκώνεται καθημερινά στην κοινωνία και κάποια στιγμή θα εκδηλωθεί σε ανεξέλεγκτη οργή.

Για τον Αλέξη Τσίπρα είναι επίσης σοβαρό διότι δεν μπορεί ούτε να παρακινεί τους πολίτες στην παρανομία, ούτε να εκτοξεύει αστήριχτες κατηγορίες που συντείνουν στη διαρκή και συστηματική ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας.

Για τη χώρα είναι ακόμα σοβαρότερο διότι την ίδια στιγμή που η κοινωνία μοιάζει με καζάνι που βράζει έτοιμο να σκάσει συμπαρασύροντας δικαίως και αδίκως, την ίδια στιγμή μια μικρή μειοψηφία που υποτίθεται θα έπρεπε να αναλάβει ρίσκα, «ζεσταίνει» το περίσσευμα που επί χρόνια δημιούργησε (με θεμιτό ή μη τρόπο) και αποφεύγει να το ρίξει στην αγορά από όπου και το απέκτησε για να ξαναπάρει μπρος η παραγωγική μηχανή της χώρας.

Κάποιος πρέπει να σπάσει αυτού του είδους τον αυτοκαταστροφικό κύκλο. Υπάρχει ακόμα περιθώριο να το πράξει η πολιτική σε συνεννόηση με την (μεγαλο)επιχειρηματική τάξη, προτού το κάνει βιαίως ο λαός.