δείξε το

Έτσι όπως πάμε τον κοινωνικό εμφύλιο δεν τον γλιτώνουμε! Χωρίς καμία μα καμία διάθεση κινδυνολογίας και με πλήρη επίγνωση της επικινδυνότητας της διαπίστωσης οφείλουμε να καταγράψουμε και στηλιτεύσουμε μια τάση υπαρκτή που καλλιεργείται εντέχνως με την εκούσια ή ακούσια συμμετοχή πολλών παραγόντων του δημόσιου βίου.

Εν αρχή, η ...πρόγνωση διατυπώθηκε από επιστημονικά χείλη! Κάποιοι “επιστήμονες” από το εξωτερικό μελέτησαν τα νέα κοινωνικά δεδομένα που διαμορφώνονται στη χώρα, έβγαλαν τα συμπεράσματα τους και ορισμένα ΜΜΕ έσπευσαν να τα παρουσιάσουν. Ποιος να αμφισβητήσει τις καλές προθέσεις ενός καθηγητή κοινωνικών και πολιτικών επιστημών που “συμπεραίνει” και ενός δημοσιογράφου που “αποκαλύπτει”; Ο καθένας, υποτίθεται, κάνει τη δουλειά του...

Για να επιβεβαιωθεί όμως το κακό σενάριο απαραίτητη προϋπόθεση είναι να “κάνουν τη δουλειά τους” και οι άμεσα εμπλεκόμενοι. Και την κάνουν! Το κράτος υπό το βάρος των διεθνών πιέσεων και της επικείμενης επίσημης χρεοκοπίας της χώρας λαμβάνει μέτρα λιτότητας που αποδεδειγμένα οδηγούν επιχειρήσεις και εργαζόμενους στην απόγνωση. Δουλειές δεν υπάρχουν, το ρευστό στην αγορά στερεύει, οι επιχειρήσεις οδηγούνται σε κλείσιμο και οι εργαζόμενοι στην ανεργία. Επιχειρηματίες εξαναγκάζονται να ξεπουλήσουν τα “παραπανίσια” που συγκέντρωσαν μήπως και γλιτώσουν βιοτικό επίπεδο ή τη φυλακή και εργαζόμενοι που παραπανίσια δεν έχουν αναζητούν τα στοιχειώδη για την επιβίωση.

Σε καταστάσεις έκρυθμες αναζητείται ο υπαίτιος. Είναι οι πολιτικοί, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι ξένοι, η κακή μας η μοίρα; Κάποιος πρέπει να πληρώσει. Και συνήθως την πληρώνει ο πιο αδύναμος κρίκος. Ολόκληρες κοινωνικές ομάδες μπαίνουν στο στόχαστρο. Δημοσιογράφοι, γιατροί, δικηγόροι, φαρμακοποιοί, ελεύθεροι επαγγελματίες, ταξιτζήδες, φορτηγατζήδες, ναυτεργάτες, αγρότες, δημόσιοι υπάλληλοι, όλοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο εμφανίζονται οι “ευνοημένοι” του συστήματος. Οι κατηγορίες εκτοξεύονται συλλήβδην. Χωρίς διαχωρισμούς, χωρίς εξαιρέσεις, με αστήριχτες γενικεύσεις. Όπως και το έωλο “όλοι μαζί τα φάγαμε”! Εσχάτως, στο κάδρο μπήκαν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι αυτοί που διορίστηκαν με ρουσφέτι που συναλλάχθηκαν με την εκάστοτε εξουσία, που “τρώνε” χωρίς να προσφέρουν.

Και οι συνδικαλιστικές τους ηγεσίες τους πως αντιδρούν; Σπεύδουν να επιβεβαιώσουν τις κατηγορίες. Να προκαλέσουν την κοινή γνώμη. Να στραφούν με τις πράξεις τους εναντίον των συμπολιτών τους. Οι γιατροί κλείνουν τα νοσοκομεία, οι δικηγόροι τα δικαστήρια, οι ταξιτζήδες τα αεροδρόμια, οι ναυτεργάτες τα λιμάνια, οι αγρότες τις εθνικές οδούς και πάει λέγοντας. Ένας απίστευτος κοινωνικός κανιβαλισμός, χωρίς αρχή μέση και τέλος.

Κι όλα αυτά σε μια στιγμή που “η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο...” και υποτίθεται πως ο λαός θα έπρεπε να είναι ενωμένος...

Σχόλια (0)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

πείτε μας τη γνώμη σας

Όνομα

e-mail

Σχόλιο

μικρότερο | μεγαλύτερο

Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης.

Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες

Πρόσθεσε σχόλιο