του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ

Ήμουν στα 21 όταν ο γέρος μου  στα 52 του, έφυγε λαθρομετανάστης στην  Αμερική! Πήρε βίζα ως τουρίστας για έξι μήνες, αφού είχε ανιψιό εκεί, το γιο της αδερφής του, τον οποίο υποτίθεται ότι θα επισκεπτόταν.

ΘΥΜΩΝΩ!! Θυμωνω που καθε μου σκεψη πλεον ειναι πολιτικη, που καθομαστε και συζηταμε τοσα χρονια τα αυτονοητα, που αυτα που ακουω στα κωλοκαναλα του κερατα με κανουν να αισθανομαι πιο ηλιθιος απο τον πανηλιθιο, που δεν ξερω αν πρεπει να κλαψω η να γελασω, να παρω ενα πιστολι, να παρω τα βουνα...

του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΡΝΙΚΗ 

Πέντε έξι δικοί μας παλαβοί με σεντόνια, έσπειραν δημοκρατία, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν – ούτε καν τους οίκους αξιολόγησης.

Σάββατο βράδυ... δεν πάτησε άνθρωπος στο μαγαζί, μόνο το ΙΚΑ. Ήλιο δεν είχε σήμερα, το ρεύμα στο σπίτι μου το έκοψε ο Βαγγέλης, πετρέλαιο έχω μόνο για μια μολότοφ, άρα δεν το πειράζω...