Δεν υπάρχει ούτε ένας εχέφρων και στοιχειωδώς ενημερωμένος Έλληνας που να έβλεπε με κακό μάτι την μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Δεν υπάρχει ούτε ένας εχέφρων και στοιχειωδώς ενημερωμένος Έλληνας που να μην αντιλαμβάνεται το γεωπολιτικό πλεονέκτημα που θα αποκτούσε η χώρα σε μια τέτοια περίπτωση. Δεν υπάρχει ούτε ένας εχέφρων και στοιχειωδώς ενημερωμένος Έλληνας που να μην συμφωνούσε με την ενεργειακή απεξάρτηση της χώρας από μια και μόνο πηγή.

Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει ούτε ένας εχέφρων και στοιχειωδώς ενημερωμένος Έλληνας που να μην αναγνωρίζει τα γεωστρατηγικά οφέλη που θα αποκομίσει η χώρα από τη συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, αλλά κι από τις συμφωνίες που προωθούνται ή έχουν δρομολογηθεί για την κατασκευή άλλων δυο αγωγών.

Παρ’ όλα αυτά σε ένα από τα προεκλογικά τηλεοπτικά σποτ της ΝΔ, εγκαλείται το ΠΑΣΟΚ πως έχει πρόβλημα με τα στρατηγικά ανοίγματα της Ελλάδας προς τη Ρωσία. Πολύ δε περισσότερο, αφήνει να εννοηθεί με τη δήλωσή του να επανα-διαπραγματευτεί τους όρους της συμφωνίας, ο Γιώργος Παπανδρέου αμφισβητεί τα γεωστρατηγικά οφέλη που θα προκύψουν.

Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολα σε έναν εχέφρων και στοιχειωδώς ενημερωμένο Έλληνα να πιστέψει ότι ο κ. Παπανδρέου προέβη σε τέτοιο ατόπημα. Πολύ δε περισσότερο να πιστέψει το πώς ένας τόσο έμπειρος πολιτικός που διεκδικεί με αξιώσεις την πρωθυπουργία της χώρας δεν αντιλαμβάνεται το «προφανές» που κάθε λογικός Έλληνας αντιλαμβάνεται.

Προφανώς κάτι άλλο συμβαίνει! Πρώτον, ουδέποτε ο κ. Παπανδρέου αμφισβήτησε την αναγκαιότητα κατασκευής του συγκεκριμένου αγωγού. Αντιθέτως, όπως διευκρίνισε ήταν το ΠΑΣΟΚ που ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις για την κατασκευή του έργου και το ΠΑΣΟΚ που θα το ολοκληρώσει.

Δεύτερον, ουδέποτε ο κ. Παπανδρέου θα αρνούνταν την προοπτική συνεργασίας με τη Μόσχα, με την οποία είχε συνεργαστεί στενά κατά το παρελθόν για το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου.

Τρίτον, η επίσπευση των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή της συμφωνίας του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, όπως και του Southstream που ακολούθησε δεν ήταν αποτέλεσμα του «ανοίγματος» της Ελλάδας προς τη Ρωσία. Ήταν το πιεστικό επακόλουθο της «διπλωματίας των αγωγών» που προωθούσε μετ’ επιτάσεως ο τότε Ρώσος Προέδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, καθώς στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία η επαναφορά του συγκεκριμένου project (που έως τότε καρκινοβατούσε με ευθύνη της Μόσχας) ευνοούσε τα ρωσικά συμφέροντα. Πρώτον, διότι η τότε τεχνητή αύξηση των τιμών του πετρελαίου καθιστούσαν οικονομικά βιώσιμο τον αγωγό. Δεύτερον, διότι η διέλευση του αγωγού απ’ τα Στενά του Βοσπόρου προσέκρουε στις αντιρρήσεις της Άγκυρας. Τρίτον, διότι η Ουάσινγκτον προωθούσε την κατασκευή ανταγωνιστικού αγωγού από το τουρκικό έδαφος. Με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη η Μόσχα δημιουργούσε ένα σοβαρό αντίβαρο στους αμερικανικούς και τους τουρκικούς σχεδιασμούς.

Μετά τη θεαματική στροφή της Μόσχας προς την Άγκυρα, η έτσι κι αλλιώς ελλιπής συμφωνία (δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί η ακριβής διαδρομή του αγωγού, ούτε τα περιβαλλοντικά μέτρα που θα διασφαλίζουν την βιοποικιλότητα της περιοχής) για τη κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη θα επαναξιολογηθεί έτσι κι αλλιώς – όχι αποκλειστικά με ευθύνη της Αθήνας. Παράλληλα, ο μύθος της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας – Ρωσίας κατέρρευσε κι ο κίνδυνος να καταστεί η Ελλάδα όμηρος της Τουρκίας ως «ρυθμιστή» της ενέργειας, κλονίζει τη ρητορική περί ελληνικού ενεργειακού κόμβου.

Είναι λοιπόν σαφές πως το τηλεοπτικό σποτ της ΝΔ αν δεν είναι ένα προεκλογικό επικοινωνιακό τρικ, είναι σίγουρα εκτός θέματος.