δείξε το

της ΠΕΝΝΥΣ ΜΠΑΛΙΟΥΣΗ*

Από τη μια πλευρά είναι το μνημόνιο κι απεχθείς όροι που οι δανειστές επέβαλαν μέσω αυτού στη χώρα. Από την άλλη είναι η συνολική έκπτωση του πολιτικού συστήματος. Μοιραία οι υποψήφιοι βρίσκονται στη μέση. Από τη μια πλευρά αντιμετωπίζουν το δίλημμα να υπερασπιστούν ή να καταδικάσουν το μνημόνιο. Απ' την άλλη να πείσουν πως δεν είναι ελέφαντες. Πως αυτοί σε αντίθεση με άλλους έχουν “καθαρά χέρια”.

Ο Γιάννης Δημαράς, ο Αλέξης Μητρόπουλος, εσχάτως κι ο Γιώργος Καλούδης (πρώην γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Ιονίων Νήσων και υποψήφιος βουλευτής στις τελευταίες εκλογές) εγκατέλειψαν την κομματική στέγη και βγήκαν να ζητήσουν την ψήφο των πολιτών αφορίζοντας το μνημόνιο και τα “δεινά” που φέρνει στον τόπο.

Μπορεί πίσω από κάθε περίπτωση ξεχωριστά να κρύβονται προσωπικές πικρίες κι αντιζηλίες, τοπικές αντιπαραθέσεις και ίντριγκες. Πλην όμως είναι σαφές – και φάνηκε κι απ' την απροθυμία πολλών στελεχών του ΠΑΣΟΚ να εκτεθούν σε αυτές τις εκλογές – πως το να να περιφέρεται κανείς από γειτονιά σε γειτονιά, από πόλη σε πόλη και να ζητά την ψήφο των πολιτών, είναι επικίνδυνο. Πόσο μάλλον όταν το κόμμα που τον στηρίζει υπέγραψε το μνημόνιο. Ή όταν το άλλο κόμμα που τον στηρίζει πνίγηκε σε ένα ποταμό σκανδάλων της προηγούμενης πενταετίας.

Μοιραία γεννάται η ανάγκη αποστασιοποίησης. Οι ίδιοι λόγοι που τη δημιουργούν μπορεί να λειτουργήσουν κι αντίστροφα. Υπό την προϋπόθεση ότι κάποιος θα τοποθετηθεί ως “ανεξάρτητη υποψηφιότητα”. Έγινε πλέον φράση του συρμού. Μέχρι κι ο Βασίλης Μιχαλολιάκος χαρακτήρισε την υποψηφιότητά του στον Πειραιά, ως ανεξάρτητη! Κι ο Κώστας Γκιουλέκας το ίδιο έκανε στη Θεσσαλονίκη.

Ό,τι και να πει ωστόσο κανείς, δύσκολα πείθει πως οι προθέσεις και τα λεγόμενά του δεν εμφορούνται από πολιτικό καιροσκοπισμό. Οι πολίτες είναι υποψιασμένοι και καχύποπτοι και δύσκολα πείθονται. Το χειρότερο. Έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα ούτε να “τιμωρήσουν” δια της ψήφου τους δεν μπορούν. Να μην ψηφίσουν για παράδειγμα τον Γιάννη Σγουρό για την περιφέρεια της Αττικής, και να δείξουν έτσι τη θέλησή τους να φύγει το μνημόνιο. Έλα όμως που το μνημόνιο δεν φεύγει έτσι...

Συμπέρασμα: Όσοι κατέρχονται στις αυτοδιοικητικές εκλογικές με αντιμνημονιακή ατζέντα, κινδυνεύουν. Αυτές οι εκλογές θα είναι περισσότερο από ποτέ αυτοδιοικητικές. Πέρα και πάνω απ' τα κόμματα θα μετρήσει η προσωπικότητα των υποψηφίων.

Η Πέννυ Μπαλιούση είναι υποψήφια δημοτική σύμβουλος με το συνδυασμό του Θέμη Οικονόμου "Όραμα κι Ελπίδα για τις Αχαρνές"

Σχόλια (0)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

πείτε μας τη γνώμη σας

Όνομα

e-mail

Σχόλιο

μικρότερο | μεγαλύτερο

Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης.

Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες

Πρόσθεσε σχόλιο