Ο Μάο σε ένα από τα μοναδικά του αποφθέγματα που έμειναν παγκοσμίως γνωστά, έλεγε «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, σημασία έχει να πιάνει ποντίκια». Σε απλά ελληνικά όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

Επίσης καμία σημασία δεν έχει αν ο σημερινός αντικαταστάτης του κ. Κουσελά, αναπληρωτής (αυτός) υπουργός Οικονομικών Παντελής Οικονόμου, διαθέτει (όπως διαρρέεται στον Τύπο) λίστα με 10.000 φοροφυγάδες στους οποίους σκοπεύει να περάσει χειροπέδες. Ας το κάνει πρώτα...

Αλλά μέχρι τότε η πάταξη της φοροδιαφυγής θα παραμένει άπιαστος στόχος. Κι όσο ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, τόσο οι έντιμοι φορολογούμενοι, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα «πληρώνουν το μάρμαρο», δημιουργώντας ένα εκρηκτικό κοκτέιλ κοινωνικής αγανάκτησης. Τόσο τα έσοδα του κράτους δεν θα αυξάνουν, δημιουργώντας αμφιβολίες για τον νέο πολυδιαφημισμένο στόχο των πλεονασματικών προϋπολογισμών. Τόσο θα αναζητούνται νέοι φόροι που θα διαλύουν τον εναπομείναντα παραγωγικό ιστό και αποτρέπουν τους επιχειρηματίες να ρισκάρουν με νέες επενδύσεις. Τόσο θα μειώνονται οι θέσεις εργασίας και θα αυξάνεται ο αριθμός των ανέργων.

Δυο χρόνια κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και πέντε κυβέρνησης ΝΔ που προηγήθηκε κι αποδεικνύεται πως οι πολιτικοί έμαθαν πολύ καλά την τέχνη της πολιτικής επικοινωνίας και ξέχασαν την πολιτική. Διότι πολιτική δεν είναι μόνο λόγια και καλές προθέσεις, είναι και αποτέλεσμα. Πολιτική δεν είναι καν ούτε νέες ιδέες (αυτές υπάρχουν κατατεθειμένες από τους ειδικούς), είναι και σθένος να την ασκήσεις.

Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει για να βγει η χώρα απ’ την κρίση. Έχει έρθει η Τρόικα και τους κάνει υποδείξεις. Και πριν από την Τρόικα, αλλά και τώρα υπάρχουν οι παραγωγικοί φορείς που βάζουν στο τραπέζι ένα σωρό πρακτικά ζητήματα και προτείνουν λύσεις. Τρεις σελίδες ήταν το σχετικό υπόμνημα που υπέβαλε στο Παντελή Οικόνομου ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος, για το φορολογικό, μόλις την περασμένη βδομάδα που συναντήθηκαν εκ νέου την ώρα που τα ΜΜΕ ασχολούνταν με τον Κουσελά.

Και τι μα αυτό; Η κυβέρνηση μοιάζει με τη γάτα που βλέπει τα ποντίκια να περνούν μπροστά της, αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν μπαίνει στον κόπο ούτε την ουρά της να κουνήσει...