δείξε το

του ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ ΣΑΛΟΥΣΤΡΟΥ

Για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα στο αν και κατά πόσο υφίσταται οικονομική κρίση θα πρέπει πάνω απ’ όλα να εξετάσουμε το τι είναι αυτό που ονομάζουμε οικονομική κρίση, από που προέρχεται και ποιους επηρεάζει.

Επίσης επειδή ένα βασικό στοιχείο του καπιταλισμού είναι η ανταγωνιστικότητα (λόγω της ατομικής ιδιοκτησίας) το κεφάλαιο έχει την τάση να συσωρεύεται όλο και σε λιγότερα χέρια σαν αποτέλεσμα την άμβλυνση των ταξικών  αντιθέσεων.

Από τη μία λοιπόν έχουμε υπερπαραγωγή προϊόντων, δηλαδή παραγωγή μεγαλύτερη από τις ανάγκες της αγοράς, με σκοπό το παραπάνω κέρδος και από την άλλη έχουμε τον ανταγωνισμό μεταξύ των εταιριών για το ποιος θα καρπωθεί αυτή την αγοραστική δύναμη.

Όταν είδαν όμως οι αστοί της εκάστοτε χώρας ότι η αγοραστική δύναμη είναι συγκεκριμένη διοχέτευσαν και σε άλλες χώρες το προϊόν και έτσι περνάμε στο επόμενο στάδιο του καπιταλισμού που λέγετε Ιμπεριαλισμός ή αλλιώς κρατικομονοπολιακός καπιταλισμός.

Φτάνουμε λοιπόν σε ένα σημείο που και οι υπόλοιπες χώρες  μιας και έχουν κ αυτές καπιταλισμό άρα υπερπαραγωγή άρα εσωτερικό ανταγωνισμό άρα ανάγκη για νέες αγορές άρα σύγκρουση συμφερόντων και έτσι δημιουργούνται οι ενδουμπεριαλιστικές αντιθέσεις και κυριαρχούν τα μονοπώλια.

Αυτό που ο λαός λέει το ¨μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό¨

Για να ανταπεξέλθει λοιπόν ο εκάστοτε κεφαλαιοκράτης στον ανταγωνισμό πρέπει ή να μειώσει την τιμή του προϊόντος (που μπορεί να το κάνει μέχρι ενός σημείου) ή να μειώσει το κόστος παραγωγής, να βγάζει δηλαδή περισσότερο κέρδος με τις ίδιες πωλήσεις προϊόντων.

Για να μειώσει το κόστος παραγωγής πήρε αρκετά μέτρα όπως:

    * Μείωση μισθών των εργαζομένων, (συμπεριλαμβάνεται και η δυσανάλογη αύξηση μισθών σε σχέση με την αύξηση των ειδών πρώτης ανάγκης)
    * Εντατικοποίηση της δουλειάς του εργαζόμενου για μεγαλύτερη παραγωγή στον ίδιο χρόνο άρα μα τον ίδιο μισθό
    * Ανασφάλιστη εργασία και προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της υγείας και της πρόνοιας με σκοπό να φύγει το οικονομικό βάρος από τον εργοδότη και να περάσει αποκλειστικά στις πλάτες του εργαζόμενου
    * Μείωση των θέσεων εργασίας, δηλαδή ανεργία και για να έχει μικρότερο κόστος παραγωγής αλλά και για να απειλεί τον εργαζόμενο να συμβιβαστεί με τα παραπάνω.

Ο εργαζόμενος έχει διπλή ιδιότητα, αποτελεί και το βασικό μέσο παραγωγής αλλά και την αγοραστική δύναμη, με τα μέτρα που του έχουν επιβληθεί φτάνουμε στο σημείο που δεν μπορεί να απορροφήσει ολοένα και παραπάνω τα προϊόντα που παράγονται και εκεί δημιουργείτε η λεγόμενη καπιταλιστική κρίση.!!

Η κρίση λοιπόν δε είναι η χρεοκοπία της αστικής τάξης αλλά η υπερσυσώρευση κεφαλαίου που δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για παραπάνω κέρδος λόγω της εξαθλίωσης της εργατικής τάξης.

Σχόλια (1)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

πείτε μας τη γνώμη σας

Όνομα

e-mail

Σχόλιο

μικρότερο | μεγαλύτερο

Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης.

Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες

Πρόσθεσε σχόλιο