Η είδηση: (Πολλαπλής Προέλευσης) Παπούλιας, Παπαδήμος, Δήμας, Καψής, Προβόπουλος, Ράπανος και δεν ξέρω πόσοι άλλοι διαλαλούν, ο καθένας με το δικό του τρόπο και ορολογία, πως για να πάρουμε την έβδομη δόση των 90 δις, οι επόμενοι τρεις μήνες θα είναι καθοριστικοί για τη χώρα και πως τότε «θα κριθούν όλα», ότι η τρόϊκα επανέρχεται οσονούπω με άγριες διαθέσεις, ότι θα απαιτηθούν θυσίες και εκπλήρωση του καθήκοντος από όλους αλλιώς θα οπισθοδρομήσουμε δεκαετίες κλπ, κλπ…
Μαζί με τις τελευταίες ευφημιστικές επί το πλείστον εκφράσεις των προηγουμένων, υπάρχουν, βέβαια, και εκπρόσωποι της εξουσίας, όπως για παράδειγμα ο Ρέππας, ο Κουτρουμάνης και ο Βενιζέλος, που μιλάνε με όρους νεφελώδεις, άγνωστους και δυσνόητους για το «ευρύ κοινό» θέλοντας να αποκρύψουν ότι ετοιμάζουν τα χατζάρια για απολύσεις και νέα χαράτσια που ετοιμάζουν να ενεργοποιήσουν σε βάρος του μεροκαματιάρη, του συνταξιούχου η του μισθωτού.
Μπήκαν έτσι στην καθημερινότητά μας όροι και περι διαγραμμάτου ευφημισμοί, όπως «εξορθολογισμός» στις λειτουργικές δαπάνες του κράτους και «διαχείριση ανθρωπίνων πόρων για κρατηήσουν κρυμμένη την ωμή αγριότητα και αντισυνταγματικότητα (άντε να βρεις το δίκιο σου στα δικαστήρια ανήμερα του αγίου τάδε…) που δηλώνει ο όρος «απόλυση». Αντί για τη βιαιότητα της πραγματικότητας που περιγράφουν οι όροι ανεργία, φτώχια, εξαθλίωση και απελπισία, σήμερα ακούμε τους ταγούς μας να μας μιλούν για κρίση του τομέα της απασχόλησης, μείωση του επιπέδου διαβίωσης και αλλαγές των καταναλωτικών συνηθειών, ανάγκη αύξησης της ανταγωνιστικότητας ή κοινωνική αβεβαιότητα…
Παράλληλα, με στατιστικές λαθροχειρίες, θέλουν να μας πείσουν ότι ο ένοχος για την οικονομική και κοινωνική κρίση που μαστίζει τη χώρα είναι ο εργαζόμενος στο δημόσιο, ο γραφιάς η ο κλητηράκος, διότι απομυζούν πόρους που θα διοχετεύονταν για ικανοποίηση άλλων αναγκών της κοινωνίας... Από κοντά -βεβαίως, βεβαίως- και τα παρασιτικά ΜΜΕ και δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που αγωνίζονται να πείσουν τους μισούς έλληνες πως οι κλέφτες και τεμπελχανάδες άλλοι μισοί τους τρώνε το ψωμί του μεροκάματού τους.
Έτσι, με τη ξεδιάντροπη προπαγάνδα τους μας εμφάνισαν πως οι «χαραμοφάηδες» του Δημοσίου, που ενοχοποιούν για τα σημερινά μας χάλια, είναι πάνω από ένα εκατομμύριο, τη στιγμή που ξέρουν πως σ’ αυτούς περιλαμβάνονται οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, οι γιατροί του δημόσιου τομέα, οι νοσηλευτές, οι ένστολοι (στρατιωτικοί, αστυνομικοί, πυροσβέστες, λιμενικοί κλπ) και οι ιερωμένοι που συνολικά ανέρχονται σε 340 περίπου χιλιάδες, από τους 700 περίπου χιλιάδες του στενού δημόσιου τομέα. Και άρα, η δημόσια διοίκηση δεν απασχολεί πάνω από 360 χιλιάδες.
Στον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα (τοπική αυτοδιοίκηση, αποκεντρωμένες υπηρεσίες, κλπ), σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του καθ’ ύλην Υπουργείου, απασχολούνται 250 περίπου χιλιάδες υπάλληλοι. Συμπερασματικά, με όλη αυτή, την καρναβαλική παρέλαση των μεταμφιεσμένων εννοιών και στατιστικών στοιχείων προσπαθούν όχι μόνο να μας πείσουν πως η αιτία των δεινών μας είναι ο κοινός πολίτης και όχι το διεφθαρμένο, αδηφάγο τραπεζικό, επιχειρηματικό και πολιτικό σύστημα (αξιοποιώντας το απλό παγκαλικό σκεπτικό του «κοπρίτη» και του «μαζί τα φάγαμε») αλλά και να μας δημιουργήσουν και ένα είδος συνδρόμου της Στοκχόλμης, κάνοντάς μας να πιστέψουμε ότι οι βιαστές μας έχουν δίκαιο και ότι, εν πάση περιπτώσει, πρόκειται για παροδική μπόρα που «θα περάσει»…
Συνεπώς, καιρός είναι να ξυπνήσουμε και να ανατρέψουμε τις προσπάθειες όλων όσων θέλουν να μας πείσουν πως ισχύει το «σφάξε με πασά μου ν’ αγιάσω» και ότι πρέπει πρώτα να μας σταυρώσουν για να εξασφαλίσουμε, αύριο (άγνωστον πότε…), την αιώνιον ζωήν… Μέρες που είναι άλλωστε…
Π.
|