Η Δημοκρατία μας προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και απόψεων και το Σύνταγμα την προστατεύει από τυχόν αυθαιρεσίες. Το τελευταίο διάστημα πολύς λόγος έγινε για την απαγόρευση δημοσιοποίησης δημοσκοπήσεων. Πράγματι, το άρθρο 14 παρ. 2 του Συντάγματος κατοχυρώνει την ελευθερία του Τύπου, πλην όμως σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν περιθώρια διασταλτικής ερμηνείας του.

Ως εκ τούτου, είναι ένα θέμα αν μπορεί ένας νόμος, ή υπουργική απόφαση να επιβάλλει ή να απαγορεύει τη δημοσίευση συγκεκριμένων πληροφοριών. Αν πάντως, η συγκεκριμένη ρύθμιση ήγειρε ζήτημα κατάφορης παραβίασης του Συντάγματος, η Βουλή είχε τη δυνατότητα να το αποτρέψει. Στην ανώριμη όμως ακόμα, Δημοκρατία μας, η συγκεκριμένη ρύθμιση πέρασε, προσφέροντας στα κόμματα τη δυνατότητα να την αξιοποιήσουν προς ίδιον όφελος.

Η μεν ΝΔ για να διαρρέει στους ψηφοφόρους της ότι η δημοσκοπική διαφορά με το ΠΑΣΟΚ μειώνεται κι η συσπείρωση της ανεβαίνει. Το δε ΠΑΣΟΚ για να υποστηρίζει ότι η διαφορά αυξάνει. Στο όργιο φημών και διαρροών συμπαρασύρθηκα και τα άλλα κόμματα, προεξέχοντος του ΛΑ.Ο.Σ..

Επί της ουσίας, άνευ ουσίας και πολύς θόρυβος για το τίποτα. Μέσα στη γενικότερη σύγχυση που επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί οι πολίτες είτε αδιαφορούν υποψιαζόμενοι πως όσα ακούν είναι κατευθυνόμενα, είτε προστρέχουν με τη δυνατότητα που τους παρέχει το Διαδίκτυο σε αξιόπιστες πηγές ενημέρωσης όπου η απαγόρευση δεν ισχύει.

Το δυσάρεστο είναι ότι η κυβέρνηση υπερέβη για άλλη μια φορά τα εσκαμμένα. Με τον πλέον επίσημο τρόπο και στο ανώτατο επίπεδο, ο πρωθυπουργός κι ο γραμματέας του κόμματος, παραβίασαν το νόμο που οι ίδιοι ψήφισαν. Ο Κώστας Καραμανλής κι ο Λευτέρης Ζαγορίτης, αποκάλυψαν ότι η διαφορά με το ΠΑΣΟΚ μειώνεται (!), αποδεικνύοντας ότι ο μοναδικός λόγος που επέβαλαν την απαγόρευση ήταν ακριβώς για να αξιοποιήσουν την σύγχυση που αναπόφευκτα θα δημιουργούνταν στην κοινή γνώμη και για να ψαρέψουν σε θολά νερά.

Πρόκειται για μια κοντόφθαλμη τακτική που υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών. Κυρίως των σκεπτόμενων πολιτών που οι δημοσκόποι καταγράφουν ως «αναποφάσιστους» και στους οποίους, υποτίθεται, η ΝΔ θα έπρεπε να απευθυνθεί, έστω και την ύστατη ώρα, προκειμένου να κερδίσει το χαμένο έδαφος και μια νέα εκλογική νίκη. Σκόπιμα ή μη για άλλη μια φορά η ΝΔ έβγαλε τα μάτια της με τα ίδια της χέρια.