Έξαλλος ο Σάββας Τσιτουρίδης μετέβη το βράδυ της Τρίτης στα γραφεία της Ρηγίλλης προκειμένου να ζητήσει εξηγήσεις για τον αποκλεισμό του απ’ τα ψηφοδέλτια της ΝΔ. Όπως δήλωσε αργότερα εξηγήσεις δεν πήρε. Και ποιες εξηγήσεις να δοθούν;

Ο Σάββας Τσιτουρίδης πληρώνει την εμπλοκή του στο σκάνδαλο των ομολόγων. Μια «σκοτεινή» υπόθεση για την οποία ουδέποτε τού δόθηκε η δυνατότητα να απολογηθεί. Αντιθέτως, παρά τη μεγάλη σκιά που δημιουργήθηκε πάνω απ’ το όνομά του, ο ίδιος σιώπησε. Προφανώς, είχε πολύ συγκεκριμένους λόγους να το κάνει…

Τώρα όμως απειλεί πως θα λύσει τη σιωπή του, καταγγέλλοντας «κρυπτόμενες εξουσίες» που «κάνουν κουμάντο στη Ρηγίλλης και το Μαξίμου», «προσπάθεια αποτυχημένων και διαπλεκομένων να διασωθούν» κι άλλα πολλά. Σε ποιους αναφέρεται θα αποκαλυφθεί, όπως φαίνεται, πολύ σύντομα. Κι είναι πολύ πιθανό, εκτός απροόπτου…, ότι ο φάκελος του συγκεκριμένου σκανδάλου ότι θα ανοίξει και θα προκαλέσει σάλο.

Το βέβαιο όμως είναι πως ο κ. Τσιτουρίδης, ανεξαρτήτου του βαθμού εμπλοκής του στη δυσώδη αυτή υπόθεση, δεν θα ενεργούσε κατά αυτόν τον τρόπο αν συμπεριλαμβάνονταν στα ψηφοδέλτια της ΝΔ. Με απλά λόγια, ο πρώην υπουργός μέχρι προχθές διαπραγματευόταν τη σιωπή του με αντίτιμο τη συμμετοχή του στα ψηφοδέλτια και την επανεκλογή του ως βουλευτής. Μάλιστα προέβαλε την κομματική νομιμοφροσύνη του, σημειώνοντας ότι «στο παρελθόν, όταν και πάλι σήκωσα τον σταυρό άλλων, προέταξα την ανάγκη της συντεταγμένης πορείας και σιώπησα».

Αυτό δεν τον απαλλάσσει των ευθυνών του, ούτε του προσφέρει συγχωροχάρτι. Ο ίδιος, όπως και κάθε βουλευτής οφείλει να υπερασπίζεται πρωτίστως το συμφέρον των πολιτών και δευτερευόντως το συμφέρον του κόμματός του. Είναι πρωτίστως βουλευτής της Βουλής των Ελλήνων. Τώρα που η ηγεσία του κόμματος τον εξέθεσε επικαλείται τους πολίτες που τον εξέλεξαν, επικαλείται «αρχές», «ιδέες» και «αξίες». Είναι δύσκολο να γίνει πιστευτός. Διότι όλο αυτό το διάστημα λειτούργησε με προσωπική ιδιοτέλεια.

Αν κι εφόσον είχε διαγνώσει τις πρακτικές που σήμερα καταγγέλλει και απειλεί να αποκαλύψει, όφειλε να το πράξει εγκαίρως, υπερασπιζόμενος την «τιμή» του και την «αλήθεια». Δεν το έπραξε, αναμένοντας ότι θα επιβραβευτεί για τη στάση του. Κι από τη στιγμή που η… επιβράβευση δεν ήρθε, αποφασίζει «αντίσταση σε αυτούς που θέλουν να διαφεντεύουν τον τόπο εξωθεσμικά».

Ο κ. Τσιτουρίδης δεν είναι απλώς θύμα των περιστάσεων, ούτε της κατάρρευσης του Καραμανλικού οικοδομήματος εξουσίας. Είναι θύμα του «κώδικα σιωπής», που επέβαλε αυτή η κυβέρνηση και που πλέον έσπασε.