Ευτυχώς στην περίπτωση της νέας «κυβέρνησης ευρύτερης συνευθύνης» (ο χαρακτηρισμός αποδίδεται στον Πέτρο Ευθυμίου) δεν λειτούργησε ξανά το ελληνικό παράδοξο. Δηλαδή, προτού να σχηματισθεί να προσδιορισθεί και ο χρόνος διάλυσης της.

Από τη ΝΔ συντηρήθηκε η αίσθηση πως η κυβερνητική θητεία θα ολοκληρώνονταν στις 19 Φεβρουαρίου, την ίδια ώρα που από το ΠΑΣΟΚ προσδιόριζαν το βίο της νέας κυβέρνησης βάση της ολοκλήρωσης του έργου που θα αναλάμβανε. Βάση της συμφωνίας της 6ης Νοεμβρίου, «…συμφωνήθηκε να συγκροτηθεί μια νέα κυβέρνηση με στόχο να οδηγήσει τη χώρα άμεσα σε εκλογές, μετά την υλοποίηση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου».

Ωστόσο, «υλοποίηση» μπορεί να σημαίνει υπογραφή της δανειακής σύμβασης. Μπορεί και να σημαίνει και εφαρμογή των μέτρων που τη συνοδεύουν. Σκοπίμως, το «πλαίσιο αρχών» άφηνε αδιευκρίνιστο αυτό το σημείο. Η «εφαρμογή» ως λέξη κλειδί μπήκε λοιπόν εκ των υστέρων στη συζήτηση (αν και ο Γιώργος Παπανδρέου στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του ως Πρωθυπουργό στη Βουλή, είχε κάνει σαφή αναφορά…) μέσω των διαρροών για να καταλήξει τελικά σε επίσημη θέση. Στην ανακοίνωση της Προεδρίας την περασμένη Πέμπτη αναφέρεται ρητά ότι η νέα κυβέρνηση θα έχει ως αποστολή «την υλοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής…. και την εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές».

Με την παραπάνω προσθήκη στη δεύτερη ανακοίνωση της Προεδρία η …ασάφεια της πρώτης (πλαισίου αρχών) παρήλθε. Η νέα συμφωνία άφηνε ανοικτό τον χρονικό ορίζοντα της νέας κυβέρνησης – γεγονός που επιβεβαιώσει λίγο αργότερα ο ίδιος ο εντολοδόχος πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος αναγνωρίζοντας ότι ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών δεν έχει προσδιοριστεί ακριβώς.

Μετά τη συμφωνία της Πέμπτης ο Αντώνης Σαμαράς κατά την επιστροφή του στα γραφεία της ΝΔ, στη Συγγρού αρκέστηκε να πει ότι «οι εκλογές θα γίνουν άμεσα», παραπέμποντας ουσιαστικά στην ασάφεια του αρχικού «πλαισίου αρχών». Πως προσδιορίζεται πολιτικά το «άμεσα»; Θα το πληροφορηθούμε σύντομα.