του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

 

Είναι εύκολη η αιτιολόγηση της άρνησης του Γιώργου Καρατζαφέρη να συμμετάσχει στη κυβέρνηση «εθνικής ευθύνης», ως ευκαιρία να εισπράξει τις ψήφους της αντιμνημονιακής δυσαρέσκειας, που πιθανώς θα χάσει η ΝΔ με το πρόσφατο «ναι» στο μέχρι πρότινος «λάθος». Όπως εξίσου εύκολη είναι η κριτική στο γεγονός ότι μέχρι πρότινος υποστήριζε σθεναρά κυβέρνηση εθνικής ενότητας και τώρα που η ΝΔ την αποδέχθηκε, εκείνος την αρνήθηκε.

Η αλήθεια είναι πως ο ΛΑΟΣ δεν αρνήθηκε τη στήριξη/συμμετοχή του στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Πλην όμως μέχρι χθες ουδείς γνώριζε ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός, ποια θα είναι η κυβέρνηση, ποιο το έργο της και ποιος ο χρονικός της ορίζοντας. 

Και έως ότου ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις των δυο κομμάτων που θα αποσαφήνιζαν τα παραπάνω, ο Γιώργος Καρατζαφέρης είχε κάθε λόγο να μην εμφανιστεί ότι σπεύδει άνευ όρων ως «πρόθυμος». Είχε κάθε λόγο να αποκαλύψει την αλλαγή στάσης της ΝΔ και να την εκθέσει – αφού έτσι κι αλλιώς τη «συγκάτοικο» στην …πολυκατοικία, (οφείλει να) αντιπολιτεύεται. Είχε κάθε λόγο να θέσει ένα στοιχειώδες πολιτικό πλαίσιο για τη συμμετοχή του στο «εθνικό εγχείρημα».

Θα μπορούσε να τον κατηγορήσει κανείς ότι ψάρευε ψήφους σε θολά νερά, όταν έθετε τρεις προϋποθέσεις για τη στήριξη του, (όχι επιπλέον μειώσεις μισθών και συντάξεων, όχι παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και στο «πλιάτσικο το οποίο θα επιχειρηθεί», ναι στην άρση της ιθαγένειας των μεταναστών). Στην ουσία όμως έθετε τη δική του πολιτική ατζέντα, όπως ευλόγως οφείλει να κάνει κάθε πολιτικός φορέας όταν προσέρχεται σε τέτοιου είδους διάλογο με προοπτική συνεργασίας.

Είναι προφανές ότι η ευχέρεια του ΛΑΟΣ να θέτει ένα στοιχειώδες πολιτικό πλαίσιο συνεργασίας, φέρνει σε δύσκολη θέση τη ΝΔ και εμμέσως διευκολύνει το ΠΑΣΟΚ. Διότι, επιμένοντας σε μια «πολιτική κυβέρνηση» με ξεκάθαρη αποστολή, ο Γιώργος Καρατζαφέρης όχι μόνο αφόριζε τον περιορισμένο χρονικό ορίζοντα της νέας κυβέρνησης (την ώρα που η ΝΔ επέμενε σε ένα θνησιγενές σχήμα 100 ημερών), αλλά το κυριότερο έσερνε τον «ομογάλακτο» του, Αντώνη Σαμαρά, στη μεγαλύτερη δυνατή πολιτική εμπλοκή και άρα και ευθύνη από τη συμμετοχή της ΝΔ στο νέα κυβέρνηση.

Έτσι απονευρώνει ακόμα περισσότερο το επιχείρημα της «επαναδιαπραγμάτευσης» του Μνημονίου, το οποίο, η ΝΔ, θα ήθελε να μονοπωλήσει προεκλογικά, προκειμένου να εξασφαλίσει το μέγιστο εκλογικό ποσοστό. Είναι προφανής λοιπόν η απροθυμία του Γιώργου Καρατζαφέρη να αναγνωρίσει στη ΝΔ αυτή την πολυτέλεια, πόσο μάλλον που είναι σαφές πως ο μόνος τρόπος για να βελτιωθούν κάπως οι σκληροί όροι των δανειστών, είναι η ουσιαστική συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων του τόπου.