δείξε το

Οι σκηνές βίας που διαδραματίστηκαν στο κέντρο της Αθήνας, με αποτέλεσμα η πλατεία Συντάγματος να θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο και πλήθος “αγανακτισμένων” να προσκομίζονται αιμόφυρτοι ή με αναπνευστικά προβλήματα στα νοσοκομεία, διευρύνουν το χάσμα κοινωνίας και Πολιτείας σε μια στιγμή που αναζητείται πνεύμα εθνικής ομοψυχίας, συστράτευσης και επιστράτευσης.

Μέχρι την 29η Ιουνίου η κυβέρνηση είχε επιτύχει να μην ερεθίσει περαιτέρω την κοινή γνώμη από τα σκληρά μέτρα λιτότητας, επιτρέποντας στους διαδηλωτές να ασκούν το δημοκρατικό τους δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Ήταν μια πρακτική που έδειχνε να αποδίδει, καθώς άρχισαν να καταγράφονται ενδείξεις κόπωσης των “Αγανακτισμένων” και αποσυσπείρωσης του κινήματος τους. Ήδη άλλωστε είχε αρχίσει να καταγράφεται και κοινωνική δυσαρέσκεια από την παρατεινόμενη κατάληψη της πλατείας Συντάγματος, η οποία εκ των πραγμάτων διασαλεύει τη εύρυθμη λειτουργία της πόλης – είτε αυτό συνεπάγεται ταλαιπωρία στις μετακινήσεις, είτε ασφυξία στους καταστηματάρχες του κέντρου.

Μετά όμως τις “ζωντανές συνδέσεις” απ' το Σύνταγμα, την ανάρτηση ερασιτεχνικών βίντεο που έδειχναν ...αμοντάριστα, την ωμή βία των δυνάμεων καταστολής εναντίον δικαίων και αδίκων, καθώς και το αποκαλυπτικό βίντεο της συνεργασίας κουκουλοφόρων με τα ΜΑΤ (οι οποίοι μετά το θόρυβο που προκλήθηκε αποδείχθηκαν “συνδικαλιστές της ΕΘΕΛ”!!), το κλίμα άλλαξε. Οι “αγανακτισμένοι” επανήλθαν στην πλατεία περισσότεροι και πιο αγανακτισμένοι.

Και το ερώτημα που προκύπτει, είναι αν και κατά πόσο είναι εφικτή η αποκατάσταση της κοινωνικής σταθερότητας και η επανασύνδεση της κοινωνίας με την πολιτική τάξη – απαραίτητες προϋποθέσεις για την απαρχή ενός ειλικρινούς διαλόγου με στόχο την επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανάκαμψη της χώρας.

Είναι σαφές πως η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους πολιτικούς τους εκπροσώπους έχει κλονισθεί. Και το χειρότερο, παρά τις όποιες ισχνές προσπάθειες, δεν φαίνεται ικανή να αποκατασταθεί στο προσεχές μέλλον. Οι βουλευτές προπηλακίζονται συλλήβδην – μέχρι και η Λιάνα Κανέλη, δέχτηκε ένα κεσέ γιαούρτι επιχειρώντας την Τετάρτη να προσέλθει στη Βουλή.

Είναι σαφές πως τα μικροπολιτικά παιχνίδια είναι πλέον ευδιάκριτα σε μια κοινωνία υποψιασμένη, που βράζει και τελεί υπό καθεστώς σύγχυσης και αβεβαιότητας. Συνεπώς, η πολιτική τάξη έχει δυσκολότερο έργο μπροστά της. Διότι, για να υπερβεί την καχυποψία και να πείσει την κοινωνία πως υπάρχει προοπτική και ελπίδα εξόδου από την κρίση θα πρέπει να παρουσιάσει ένα σχέδιο ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας που για να γίνει κοινωνικά αποδεκτό, θα πρέπει και βιώσιμο να είναι και ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις να έχει εξασφαλίσει.

Εξίσου όμως σαφής είναι κι η δυσκολία του σημερινού πολιτικού προσωπικού να υπηρετήσει ένα τέτοιο στόχο.

Σχόλια (0)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

πείτε μας τη γνώμη σας

Όνομα

e-mail

Σχόλιο

μικρότερο | μεγαλύτερο

Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης.

Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες

Πρόσθεσε σχόλιο