Κατά συνέπεια ουδείς θα πρέπει να περιμένει κάτι συνταρακτικό πριν την ολοκλήρωση της θερινής ραστώνης. Με απλά λόγια, πριν το 15 Αύγουστο, ο κ. Καραμανλής δεν πρόκειται να δώσει απάντηση στο πολιτικό ερώτημα του καλοκαιριού: Εκλογές το Σεπτέμβριο ή το Μάρτιο. Κι όσο βέβαια, απάντηση δε δίνεται τόσο η σχετική σεναριολογία φουντώνει.

Δεν είναι γνωστό αν στον πρωθυπουργό αρέσουν τα στοιχήματα. Όμως, για την πλειονότητα των Ελλήνων το στοίχημα μοιάζει με εθνικό σπορ. Πόσο μάλλον όταν παίζεται και στις παραλίες. Ως εκ τούτου ορισμένες επισημάνσεις μπορεί να βοηθήσουν στο ποντάρισμα.

Πρώτον, εκλογές το Σεπτέμβριο θα γίνουν – αν γίνουν – με το σκεπτικό της διαχείρισης της επερχόμενης ήττας. Το ΠΑΣΟΚ προηγείται σταθερά κι αυξάνει το προβάδισμα, οπότε μια σκέψη θα ήταν να γίνουν τώρα, που το ΠΑΣΟΚ δεν έχει δημιουργήσει ρεύμα κι ίσως να μην πετύχει αυτοδυναμία. Από την άλλη βέβαια, κανένα κόμμα δεν αποχωρεί οικειοθελώς απ’ την εξουσία. Κι επειδή η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία, το πιθανότερο είναι ο κ. Καραμανλής να το τραβήξει όσο πάει, ποντάροντας πως θα πείσει τον κόσμο ότι το ΠΑΣΟΚ βάζει τη χώρα σε εκλογική περιπέτεια – εν μέσω οικονομικής κρίσης – εκμεταλλευόμενο την προεδρική εκλογή.

Δεύτερο, εκλογές το Σεπτέμβριο θα ήθελε ο κ. Παπαθανασίου, που μετρά και ξαναμετρά, αλλά τα «κουκιά» δεν βγαίνουν. Κι όχι μόνο αυτό. Όσο κι αν μαζέψει όλοι θα είναι δυσαρεστημένοι. Κι οι πολίτες που για άλλη μια φορά τους «τα πήραν» και οι Βρυξέλλες που θα θέλουν κι άλλα.

Τρίτο, εκλογές το Σεπτέβριο θα ήθελε κι η κ. Μπακογιάννη, όσο ο κ. Σαμαράς παραμένει αδύναμος. Μπορεί τα εγκαίνια του Μουσείου να μην έδωσαν στον Μεσσήνιο πολιτικό τα οφέλη που προσδοκούσε κι η κ. Μπακογιάννη να πήρε μια ανάσα, αλλά όσο περνά ο καιρός, η δύναμη του αυξάνεται. Αν μάλιστα, δεν υπάρξει άμεσα και μια λύση στο θέμα του ονόματος που θα πριμοδοτήσει την υπουργό των Εξωτερικών, τότε η επιθυμία της είναι εύλογη.

Τέταρτο, εκλογές το Σεπτέμβριο καλοβλέπει κι ο κ. Γιώργος Σουφλιάς. Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ αναγκάστηκε – όπως ο ίδιος ομολόγησε – να «τακτοποιήσει» (όχι να νομιμοποίησει) τους ημιυπαίθριους χώρους για να βοηθήσει τον κ. Παπαθανασίου να συγκεντρώσει χρήματα. Δεν του άρεσε καθόλου και δεν το έκρυψε, αφού ουδέποτε ήταν της φοροεισπρακτικής λογικής, αλλά της ριζικής αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας. Τώρα όμως έχει κι έναν επιπλέον λόγο να θέλει εκλογές. Αν υπάρχει μια πιθανότητα να ικανοποιήσει τον κρυφό του πόθο για την Προεδρία της Δημοκρατίας, η ευκαιρία είναι τώρα. Με το ΠΑΣΟΚ να επικρατεί – ως αναμένεται – οι πιθανότητες να τον προτείνει για Πρόεδρο το Μάρτιο – ώστε να γίνουν και πάλι εκλογές – δεν είναι λίγες.

Πέραν αυτών, ουδείς άλλος απ’ τη ΝΔ θέλει εκλογές το Σεπτέμβριο. Ούτε οι βουλευτές που οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν θα είναι στα κοινοβουλευτικά έδρανα την επομένη των εκλογών, ούτε η πληθώρα των στελεχών που βλέπουν την προοπτική να μείνουν μακριά απ’ τις παρυφές της εξουσίας. Για αυτό κι ο κ. Μεϊμαράκης έσπευσε να τους τονώσει την ψυχολογία μιλώντας για εκλογές το 2011.