του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

 

Στον αθλητισμό δεν αρκεί να είναι κανείς πολύ καλός αθλητής. Απαιτείται να είναι και σταρ. Να τον αγαπά το star system για να “επενδύει” πάνω του. Κάπως έτσι, συχνά πυκνά, οι μεγάλοι αθλητές προκαλούν με τις παραξενιές και τις ιδιοτροπίες τους. Τα πάντα όμως συγχωρούνται όταν φέρουν το επόμενο μεγάλο αποτέλεσμα.
Η πολιτική δεν απέχει πολύ απ' τον αθλητισμό. Κι εδώ δεν αρκεί να είναι καλός πολιτικός. Απαιτείται να είναι και σταρ. Ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι τέτοια περίπτωση. Άλλωστε, τον αθλητισμό τον αγαπά και ξέρει από κοντά την συμπεριφορά αρκετών παιχταράδων (κατά προτίμηση του Ολυμπιακού). Ως υφυπουργός της κυβέρνησης Σημίτη δεν είχε πολλά να επιδείξει – πλην ενός λαμπρού μέλλοντος. Η πενταετία Καραμανλή τον ανάγκασε σε αναμονή.

Ήταν το διάστημα που με τις “παραξενιές” του, προκάλεσε “παπανδρεϊκούς” και Παπανδρέου αυτοπροσώπως, ο οποίος δυο – τρεις φορές έφτασε στο παρά πέντε να τον αποβάλλει. Όπως όμως και στον αθλητισμό έτσι και στην πολιτική τα μεγάλα ταλέντα τα αντιμετωπίζεις με ελαστικό τρόπο. Ενίοτε προσπαθείς να τα συναιτήσεις για να φέρουν, στο τέλος, το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, βρήκε τον Ανδρέα Λοβέρδο στο υπουργείο Εργασίας. Η “καρέκλα” του υπουργείου, θύμιζε αρκετά, ηλεκτρική καρέκλα. Απόδειξη; Ουδείς ήθελε να καθίσει σε αυτήν. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έκανε δεύτερες σκέψεις για να αποφασίσει. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση θα έβγαινε κερδισμένος. Αν ο Λοβέρδος πετύχαινε, μεγάλο μερίδιο της επιτυχίας θα πιστωνόταν στην κυβέρνηση. Αν ο Λοβέρδος αποτύγχανε θα τέλειωνε οριστικά μαζί του.

Κάπως έτσι, ο πρώτος σε ψήφους στη Β' Αθηνών βουλευτής βρέθηκε με την πλάτη στον τείχο, αναγκασμένος να πάρει αποφάσεις που έβαλαν ευθέως εναντίον όσων είχαν “επενδύσει” πάνω του. Παρ' όλα αυτά, πέρασε χωρίς απώλειες τη μάχη. Με διαρκείς επινοήσεις και επικοινωνιακά τεχνάσματα ανέτρεψε το πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων όπως δεν κατάφερε κανείς προκάτοχός του.

Διόλου τυχαία λοιπόν, ο Παπανδρέου τού ανέθεσε νέα δύσκολη αποστολή. Άλλωστε, αθλητή που ξέρει να κερδίζει δεν τον “ξεκουράζεις”. Απλά, του θέτεις νέους, υψηλότερους στόχους. Η εξυγίανση του συστήματος υγείας είναι εκ των υψηλότερων της κυβέρνησης. Όχι μόνο για λόγους ηθικής, αλλά και ουσίας. Την ώρα που το Κράτος χρειάζεται επειγόντως χρήματα που θα προέλθουν και απ' τη μείωση των δαπανών, τα λεφτά του κοσμάκη δεν μπορούν να πέφτουν στη μαύρη τρύπα των νοσοκομείων.

Προτού λοιπόν το πει ο Παπανδρέου ανοικτά, ο Λοβέρδος τον πρόλαβε. Σε έξι μήνες θα τις έχει κλείσει. Αλλιώς, θα πάει από μόνος σπίτι του για ξεκούραση.