Μόλις προχθές έγινε πανελληνίως γνωστό, ότι η κυβέρνηση έχει ετοιμάσει και θα υλοποιήσει άμεσα, σχέδιο κατάργησης και συγχωνεύσεων δημοσίων οργανισμών και φορέων. Αργεί! Δεν χρειάζεται και πολύ φιλοσοφία για να κατανοήσει κανείς ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο απαιτείται να έρθει προς ψήφιση το συντομότερο δυνατό.

Ο Γιώργος Παπανδρέου άναψε το πράσινο φως. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος είναι ο άνθρωπος που θα αναλάβει να εποπτεύσει το εγχείρημα. Δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερη επιλογή! Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είναι ίσως ο μόνος πολιτικός που δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να αναλάβει το πολιτικό κόστος του εγχειρήματος. Ήδη έχει μιλήσει για μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και σε κάποια αποστροφή του λόγου του κάποια στιγμή είχε πει πως αν δεν υπάρχει αντικείμενο εργασίας δεν υφίσταται και λόγος παραμονής στην εργασία ενός δημοσίου υπαλλήλου.

Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πως το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου είναι αποφασισμένο να βάλλει εναντίον του πυρήνα των παραδοσιακών ψηφοφόρων του. Να βάλλει δηλαδή εναντίον ενός μεγάλου όγκου δημοσίων υπαλλήλων που το στήριζαν διαχρονικά, ως αντιπαροχή σε παλαιότερες …διευκολύνσεις για είσοδο στην αγορά εργασίας του δημόσιου τομέα.

Φαίνεται πως ήρθε πλέον η στιγμή το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου να κάνει πράξη το λόγια περί κατάργησης του κράτους λάφυρου, για το τέλος των «πελατειακών σχέσεων», για την αξιοκρατία στις προσλήψεις στο δημόσιο τομέα.

Για την ώρα, ωστόσο, ουδείς μιλά για προσλήψεις. Αντιθέτως, υποθέτει ότι η κατάργηση ή συγχώνευση δημοσίων οργανισμών και φορέων, ανοίγει το παράθυρο για την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο. Ανοίγει το παράθυρο… Διότι, όπως σημειώνεται για τους μόνιμους θα γίνει μετάταξη σε άλλες υπηρεσίες τους Δημοσίου, ενώ για τους συμβασιούχους θα εφαρμοστεί ο νόμος, δηλαδή θα δουν την πόρτα της εξόδου.

Το στοίχημα της κυβέρνησης είναι διπλό. Αφενός να πείσει την κοινωνία για την ανάγκη κατάργησης όλων αυτών των οργανισμών με τη συνεπαγόμενη μείωση θέσεων εργασίας. Κι αφετέρου για την ικανότητα διαχείρισης και αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού που θα απομείνει, ώστε πράγματι το «κουτσουρεμένο» πλέον Δημόσιο να μπορέσει κάποια στιγμή να παράσχει ποιοτικότερες υπηρεσίες στον Έλληνα φορολογούμενο.