22 Feb |
|
Δεν αποκλείει εκλογές μέσα στο έτος ο Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης, ενώ απαντώντας σε σενάρια και «πυρά» που τον εμπλέκουν σε διαδικασίες «συγκυβέρνησης» , απέρριψε κατηγορηματικά οποιαδήποτε συμμετοχή της παράταξής του σε μια μελλοντική κυβέρνηση συνεργασίας. «Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για κυβερνήσεις συνεργασίας. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας προϋποθέτουν προγραμματικές συμφωνίες και πολιτικές συμπτώσεις. Αυτά τα στοιχεία απουσιάζουν» , υπογραμμίζει χαρακτηριστικά. Στις τελευταίες επιθέσεις του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα προς το κόμμα του διέκρινε σκοπιμότητα και απόπειρα κάλυψης των δικών του ευθυνών και της ανεπάρκειας της πολιτικής του. Τοποθετήθηκε για το θέμα του κατακερματισμού της αριστεράς υποστηρίζοντας ότι είναι υπαρκτό ζήτημα αλλά πιστεύει ότι δεν αντιμετωπίζεται του στο όνομα μιας αόριστης ενότητας. Με δεδομένο ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές, ακόμα και αντίπαλες θέσεις μεταξύ των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά, θεωρεί ότι αυτές οι δυνάμεις δεν αθροίζονται. «Η Δημοκρατική Αριστερά εντάσσει τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες στη στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό, ειδικά μέσα σε συνθήκες οικονομικής, πολιτικής κοινωνικής κρίσης. Επιδίωξή μας η αντιπαλότητα στο νεοφιλελευθερισμό, η διεύρυνση της δημοκρατίας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών, η δημοκρατική ολοκλήρωση, η προοδευτική ευρωπαϊκή πορεία» καθόρισε το ιδεολογικοπολιτικό στίγμα της παράταξης και πρόσθεσε αφήνοντας αιχμές προς το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ: «Για τη δική μας Αριστερά, οι αλλαγές έχουν ως προωθητική δύναμη την ευρεία λαϊκή ενότητα σε ώριμους στόχους. Υποστηρίζουμε τη θέση της μη βίας ως αντίληψη, πολιτική πρακτική και δημοκρατική συνείδηση. Ο αριστερός μεταρρυθμισμός έχει νόημα και γόνιμες προοπτικές όταν προωθείται με τη συμμετοχή και τον έλεγχο των εργαζομένων. Με τις θέσεις μας αυτές είναι αντίθετες πολλές δυνάμεις της Αριστεράς». Κατηγόρησε την κυβέρνηση για έλλειψη αναπτυξιακής πολιτική και ότι «αντιμετωπίζει την οικονομία της χώρας μόνο με όρους λογιστικής. Και μάλιστα με την πρακτική να πληρώνουν το «λογαριασμό» οι ίδιοι και οι ίδιοι, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι». Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Φώτη Κουβέλη έχει ως εξής: ΕΡ. Απαντήσατε θετικά στην πρόσκληση του υπουργού Οικονομικών για διάλογο. Τι θα περιλαμβάνει η ατζέντα των προτάσεων σας; ΑΠ. Ανταποκριθήκαμε θετικά στην πρόσκληση του Υπουργού Οικονομικών. Θα συναντηθούμε μαζί του για να διατυπώσουμε για άλλη μια φορά τις θέσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς για την αντιμετώπιση της κρίσης και την αντίθεσή μας στην πολιτική που ασκεί η Κυβέρνηση. Το ξεπέρασμα της κρίσης κρίνεται σε τρία μέτωπα: Όταν η ανεργία καλπάζει και το 15% αποτελεί πλέον το κατώφλι, όταν τα εισοδήματα των μισθωτών υφίστανται δραματικές συμπιέσεις, όταν πάνω από το 25% των πολιτών ζεί κάτω από το όριο της φτώχειας, τότε η μέριμνα ενός κόμματος της αριστεράς δεν μπορεί να είναι άλλη από την προώθηση προτάσεων και διεκδικήσεων πρωταρχικής προστασίας. ΕΡ.Πολύς λόγος γίνεται για τα 50 δις. Κατά πόσο είναι εφικτός στόχος; Έχετε δηλώσει όχι στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Ποια η διαφορά της αξιοποίησης από την εκποίηση; Και πώς μπορεί να γίνει η αξιοποίηση; ΕΡ. Η αναγκαία αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας πρέπει να γίνει με βασικό γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και όχι με όρους ξεπουλήματος. ΑΠ. Η εκλογολογία βλάπτει σοβαρά τη χώρα. Δημιουργεί ρευστότητα και περαιτέρω αποσταθεροποίηση της λειτουργίας του τόπου. Η κυβέρνηση οφείλει να ξεκαθαρίσει τη στάση της. Δεν αποκλείω εκλογές μέσα στο έτος. Η Δημοκρατική Αριστερά όποτε κι’ αν γίνουν εκλογές θα δώσει τη μάχη με τις δικές της δυνάμεις και το δικό της πρόγραμμα. ΕΡ. Πόσο ανοιχτή είναι η δημοκρατική Αριστερά σε μια κυβέρνηση συνεργασίας. Θα το εξετάζατε υπό όρους; ΑΠ. Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για κυβερνήσεις συνεργασίας. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας προϋποθέτουν προγραμματικές συμφωνίες και πολιτικές συμπτώσεις. Αυτά τα στοιχεία απουσιάζουν. ΕΡ. Μια οικουμενική κυβέρνηση ή κυβέρνηση εκ προσωπικοτήτων είναι θετική εξέλιξη; ΑΠ. Το περιεχόμενο της πολιτικής κρίνει την αποτελεσματικότητα της διακυβέρνησης του τόπου και όχι η σύνθεση προσώπων που συγκροτούν κυβέρνηση. Η πολιτική πρέπει να αλλάξει, ο προσανατολισμός της και οι επιλογές της. Aυτό είναι το ζητούμενο και η διεκδίκηση της κοινωνίας που αποσαρθρώνεται.
ΑΠ. Οι επιθέσεις στη Δημοκρατική Αριστερά κρίνονται για τη σκοπιμότητά τους από τους ίδιους τους πολίτες. Με τις επιθέσεις τους δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις ευθύνες τους, ούτε την ανεπάρκεια της πολιτικής τους. ΕΡ. Ο κατακερματισμός της Αριστεράς πιστεύετε ότι είναι ανοιχτό τραύμα για τον κόσμο της Αριστεράς; ΑΠ. Ο κατακερματισμός της Αριστεράς είναι υπαρκτό ζήτημα. Η αντιμετώπισή του όμως δεν μπορεί να γίνεται στο όνομα μιας αόριστης ενότητας. Υπάρχουν σημαντικές διαφορές, ακόμα και αντίπαλες θέσεις μεταξύ των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά. Έτσι, αυτές οι δυνάμεις, με υπαρκτές τις μεγάλες διαφορές τους, δεν αθροίζονται. Η Δημοκρατική Αριστερά εντάσσει τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες στη στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό, ειδικά μέσα σε συνθήκες οικονομικής, πολιτικής κοινωνικής κρίσης. Επιδίωξή μας η αντιπαλότητα στο νεοφιλελευθερισμό, η διεύρυνση της δημοκρατίας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών, η δημοκρατική ολοκλήρωση, η προοδευτική ευρωπαϊκή πορεία. Για τη Δημοκρατική Αριστερά, η δημοκρατία νοείται ως αποκλειστικό πεδίο. Για τη δική μας Αριστερά, οι αλλαγές έχουν ως προωθητική δύναμη την ευρεία λαϊκή ενότητα σε ώριμους στόχους. Υποστηρίζουμε τη θέση της μη βίας ως αντίληψη, πολιτική πρακτική και δημοκρατική συνείδηση. Ο αριστερός μεταρρυθμισμός έχει νόημα και γόνιμες προοπτικές όταν προωθείται με τη συμμετοχή και τον έλεγχο των εργαζομένων. Με τις θέσεις μας αυτές είναι αντίθετες πολλές δυνάμεις της Αριστεράς».
ΑΠ. Οι πολιτικές θέσεις για επιστροφή στο «παρελθόν της δραχμής» και στον απομονωτισμό της χώρας είναι πολιτική του αδιεξόδου. Η διέξοδος της χώρας από την κρίση αποτελεί και σημαντική ευρωπαϊκή υπόθεση. Η συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε. είναι όχι μόνο αναγκαία αλλά και επιτακτική. Τα ζητήματα που σήμερα συνιστούν «ευρωπαϊκό έλλειμμα» δεν δικαιολογούν την αναχώρηση της Ελλάδας από την Ε.Ε. Αντίθετα επιβάλλουν την ύπαρξη συγκεκριμένων διεκδικήσεων και επιλογών μέσα στον Ευρωπαϊκό χώρο, με άμεση προτεραιότητα την ουσιαστική πολιτική της ενοποίηση. ΕΡ. Έχετε εκφράσει τη διαφωνία σας με το κίνημα «Δεν πληρώνω». Ποια μορφή αντίδρασης προτείνετε στους πολίτες σε μια κυβέρνηση που εμμένει να πληρώνουν οι οδηγοί διόδια σε δρόμους – καρμανιόλες και υπό κατασκευή όπως η Κορίνθου- Πατρών; ΑΠ. Οι κοινωνικές αντιδράσεις καταγράφονται κάθε μέρα και περισσότερο. Οι αντιδράσεις, όμως, πρέπει να έχουν συγκεκριμένη στόχευση και ιεραρχήσεις, στο πλαίσιο ενός οργανωμένου δημοκρατικού κινήματος. Μόνον έτσι μπορούν να έχουν πολιτικά αποτελέσματα και να οδηγούν στην αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής. Η αποσπασματική έκφραση της κοινωνικής δυσαρέσκειας είναι δυνατόν να οδηγήσει σε διάχυση των διεκδικήσεων, να τροφοδοτήσει τον «κοινωνικό αυτοματισμό» και εντέλει αυτή να απορροφηθεί από τη συντηρητική πολιτική. ΕΡ. Πώς κρίνετε γενικά την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης- Τρόικας; ΑΠ. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την οικονομία της χώρας μόνο με όρους λογιστικής. Και μάλιστα με την πρακτική να πληρώνουν το «λογαριασμό» οι ίδιοι και οι ίδιοι, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. ΑΠ. Απουσιάζει μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική. Η μεταναστευτική πολιτική της χώρας πρέπει να διαρθρωθεί με μια ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική. Η αθρόα παρουσία ξένων πολιτών στη χώρα μας, δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί παρά μόνον σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να αναθεωρηθεί και η συνθήκη «Δουβλίνο ΙΙ» για την εξασφάλιση της δυνατότητας των μεταναστών να μεταβαίνουν σε άλλες χώρες
ΑΠ. Η Δημοκρατική Αριστερά υποστηρίζει ότι η χώρα πρέπει να διεκδικήσει και την επιμήκυνση πληρωμής των δανείων και την έκδοση ευρωομολόγου. Πρέπει ταυτόχρονα να διεκδικήσει, διαμορφώνοντας συμμαχίες, όχι μόνον με τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου αλλά και με άλλες, αναδιάρθρωση του χρέους και σε άλλους τομείς, όπως η μείωση των επιτοκίων. ΕΡ. Υπάρχει μια υποβόσκουσα οργή στην κοινωνία και παράλληλα μια απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Αυτή η κρίση εμπιστοσύνης μπορεί κατά την άποψη σας να θρέψει ακραία φαινόμενα; ΑΠ. Το πολιτικό σύστημα απαξιωμένο αποσυντίθεται. Η ανασύνθεσή του πρέπει να γίνει με όρους κοινωνίας και όχι με φθαρμένα εργαλεία που το δημιούργησαν. Απάντηση στη συντηρητική εξέλιξή του μπορεί να αποτελεί το περιεχόμενο μιας δημοκρατικής πολιτικής που δίνει λύσεις στα προβλήματα.
Η Συνέντευξη δημοσιεύεται στην εφημερίδα "ΒΡΑΔΥΝΗ"
στείλτο με email
Σχόλια
(0)
|



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ