06 Jan |
|
δείξε το
Μεγάλο μέρος από αυτές τις πληροφορίες, έφτανε με ενδιάμεσο μία δημοσιογράφο η οποία αμοίβονταν από την Siemens στο γραφείο του τότε πανίσχυρου άνδρα της Γερμανικής εταιρείας Μιχάλη Χριστοφοράκου. Το όλο παρασκήνιο καταγράφει όχι μόνο λειτουργούσε μια εταιρεία που ήθελε προσβάσεις και πληροφορίες , αλλά και το πόσο ευάλωτο και ξεχαρβαλωμένο ήταν το τότε πρωθυπουργικό σύστημα και ο μηχανισμός του Μαξίμου. Είναι χαρακτηριστικό πως μια μαγείρισσα που δούλευε στο Μαξιμού και ένας διορισμένος δημοσιογράφος στην υπηρεσία ενημέρωσης του τότε Πρωθυπουργού ήταν δύο από τα βασικά πρόσωπα που «κάρφωναν» στη κ. Μαρία (δημοσιογράφο που είχε σύμβαση με την Siemens) πτυχές του Κ. Καραμανλή και αυτή με την σειρά της με ένα ειδικό έντυπο που συνέτασσε μετέφερε τις πληροφορίες σρο Μιχάλη Χριστοφοράκο. Γύρω από τον Κώστα Καραμανλή είχε στηθεί ένα «δίκτυο» πληροφοριοδοτών. Από τη μια, ο διορισμένος στην υπηρεσία ενημέρωσης του πρωθυπουργικού γραφείου δημοσιογράφος, ο οποίος ενημέρωνε την κυρία Μαρία, που με τη σειρά της έστελνε τις πληροφορίες της στον Μιχάλη Χριστοφοράκο. Από την άλλη, μια μαγείρισσα που αποκάλυπτε όσα συνέβαιναν στο πρωθυπουργικό περιβάλλον. Το ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ &13» είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικό για το τι διαδραματίζονταν στο Μέγαρο Μαξίμου εκείνη την περίοδο . Όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ της η εφημερίδα πολλά ήταν τελικώς τα βαθιά λαρύγγια στο Μέγαρο Μαξίμου την εποχή του Κώστα Καραμανλή, όπως αποκαλύπτεται τώρα λόγω της συνεχιζόμενης έρευνας για τη Siemens. Μια μαγείρισσα που επίσης μιλούσε εύκολα για τα όσα έβλεπε και άκουγε να συμβαίνουν στο πρωθυπουργικό περιβάλλον. Γύρω από τον τότε πρωθυπουργό είχε στηθεί ένα «δίκτυο» πληροφοριοδοτών (καρφιών κατά το κοινώς λεγόμενο) για να ενημερώνονται η Siemens αλλά και ορισμένοι ακόμα επιχειρηματίες και… πολιτικοί. Η έρευνα στον προσωπικό υπολογιστή της γραμματέα του Χριστοφοράκου Αικατερίνης Τσάκαλου αποκάλυψε την πληροφόρηση που έδινε στον Χριστοφοράκο μια δημοσιογράφος που είχε στήσει ένα δίκτυο «ενημέρωσης» για τα όσα συνέβαιναν στο Μέγαρο Μαξίμου. Η ίδια αξιοποιούσε τις πληροφορίες που αγόραζε από δημοσιογράφο, στενό συνεργάτη του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, με γραφείο μέσα στο Μαξίμου. Πολλές από τις πληροφορίες που αγόρασε ο Χριστοφοράκος ήταν κουτσομπολιά που κυκλοφορούσαν στο κέντρο της Αθήνας (δωρεάν), υπήρχαν όμως και κάποιες χρήσιμες πληροφορίες. Το σύστημα Καραμανλή έμπαζε όμως και από αλλού. Μαγείρισσα ήταν ένα ακόμα από τα πρόσωπα που μιλούσαν πολύ (με το αζημίωτο;) για τον Καραμανλή. Οι πληροφορίες της αφορούσαν τις προσωπικές του συνήθειες (τι έτρωγε, τι του άρεσε κ.λπ.) αλλά ενίοτε και το με ποιους έτρωγε και πότε. Αυτές ήταν εξαιρετικά χρήσιμες για επιχειρηματίες και πολιτικούς και δεν ήταν φήμες ή κουτσομπολιά. Το συμπέρασμα είναι ότι στο Μέγαρο Μαξίμου επιβίωσε ένα διάτρητο και διαλυμένο σύστημα, το οποίο πουλούσε πληροφορίες. Άλλες πραγματικές και άλλες απλώς φήμες, προϊόντα κουτσομπολιών. Το ερώτημα είναι πόσο χρήσιμες φάνηκαν αυτές στους τελικούς παραλήπτες –που σίγουρα είναι ο Χριστοφοράκος και η Siemens– και κατά πόσο διαμόρφωσαν κινήσεις και πιέσεις προς την τότε κυβέρνηση. Αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα, το κέρδος ήταν μεγάλο, τουλάχιστον για τη Siemens, ενώ ωφελήθηκαν αρκετοί ακόμα επιχειρηματίες και πολιτικοί. Η δημοσιογραφία ως πρόσχημα Το δίκτυο που λειτούργησε δίπλα στον πρώην πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, με τη συμμετοχή τουλάχιστον δύο δημοσιογράφων, φέρνει και πάλι στην επιφάνεια την κατάντια της δημοσιογραφίας. Σίγουρα δεν φταίνε συλλήβδην οι δημοσιογράφοι για αυτό που συνέβη, δείχνει όμως την ανοχή που έχει επιδείξει το σώμα των μάχιμων δημοσιογράφων σ’ αυτά τα φαινόμενα. Λειτούργησαν κατά καιρούς διάφορα «Ενημερωτικά δελτία» από δημοσιογράφους που, αξιοποιώντας την ιδιότητά τους, πούλησαν τις πληροφορίες που είχαν. Λειτούργησαν και λειτουργούν ακόμα και εταιρείες που «πουλάνε» τις πληροφορίες ή διαφόρων ειδών εκδουλεύσεις προς επιχειρηματίες και πολιτικούς. Αυτά τα φαινόμενα ζουν δίπλα σε μια παγιωμένη κατάσταση στην Ελλάδα που επιτρέπει σε μάχιμους δημοσιογράφους να εργάζονται ταυτόχρονα και σε διάφορα γραφεία δημοσίων σχέσεων, να συνεργάζονται με εταιρείες και τράπεζες (το πρωί) την ώρα που ασκούν μάχιμη δημοσιογραφία (το βράδυ). Μόνο στην Ελλάδα επιτρέπεται, ηθικά και θεσμικά, να εργάζεται κάποιος και ως μάχιμος δημοσιογράφος και ως μέλος ομάδων δημοσίων σχέσεων. Αρκεί κάποιος να πληρώνει την εφορία για να μπορεί να έχει αυτόν το διπλό, αντιφατικό και αλληλοσυγκρουόμενο ρόλο. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο εμφανίστηκε και η αθλιότητα των «υπόγειων» πληροφοριών, της υπόγειας αξιοποίησης πληροφοριών και γνωριμιών. Ο πολιτικός κόσμος έχει αποδεχτεί και υποθάλψει αυτή τη δράση και αυτά τα φαινόμενα. Η σημερινή κρίση της δημοσιογραφίας και των ΜΜΕ είναι πάνω απ’ όλα κρίση προϊόντος, κρίση εμπιστοσύνης με το κοινό, κρίση δεοντολογίας και ρόλου. Βεβαίως τα βαθιά λαρύγγια δεν έχουν σχέση με τη δημοσιογραφία συνολικά, έχουν όμως σχέση με την κριση αξιοπιστίας. ΠΗΓΗ : Εφημερίδα «ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ & 13»
στείλτο με email
Σχόλια
(0)
|
Ένα περίεργο δίκτυο από άτομα του Μαξίμου , που είχαν επιλεγεί από τον ίδιο τον Κώστα Καραμανλή, όταν ήταν Πρωθυπουργός μοίραζε και διακινούσε κάθε λογής «κουτσομπολιά» και πληροφορίες για την ζωή και τις δραστηριότητες του τέως Πρωθυπουργού. 
Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed