06 Dec |
|
δείξε το
Με βάση το δημοσίευμα δίνεται απάντηση στα πολλά ερωτηματικά για την αρνητική πορεία του Σκοπιανού και την εξάντληση της δυναμικής και του διπλωματικού κεφαλαίου του Βουκουρεστίου χωρίς συγκεκριμένο αποτέλεσμα για τη χώρα μας. Το δημοσίευμα αναφέρεται και παρουσιάζει έγγραφο για το περιεχομένο της συνάντησης που είχαν στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του 2008 οι υπουργοί Εξωτερικών της Ελλάδας και των Σκοπίων Ντόρα Μπακογιάννη και Αντόνιο Μιλοσόσκι. Στη συνάντηση αυτή, το περιεχόμενο της οποίας καταγράφηκε στο «ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ» (αποτελεί την υψηλότερη διαβάθμιση απόρρητου εγγράφου στο ΥΠΕΞ) με ημερομηνία «20.09.2008» από τον τότε πρέσβη στο Παρίσι Δ. Παρασκευόπουλο, η κ. Μπακογιάννη εμφανίζεται πριν κλείσουν έξι μήνες από το Βουκουρέστι να «μαδά «φύλλο φύλλο» την ελληνική εθνική κόκκινη γραμμή, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την υποβολή της πρότασης Νίμιτς της 8ης Οκτωβρίου 2008, την οποία φυσικά έσπευσε να αποδεχθεί ως βάση προς διαπραγμάτευση. Η σκοπιανή πλευρά διαπιστώνοντας ότι η «κόκκινη γραμμή» της Αθήνας ήταν όχι συμπαγής αλλά αντίθετα πολύ εύπλαστη, δεν είχε έτσι και κανέναν λόγο να αποδεχθεί συμβιβασμό, θέτοντας συνεχώς όλο και πιο ψηλά τον πήχη των διεκδικήσεών της. Η τότε υπουργός Εξωτερικών στη συνάντηση των Παρισίων... παραλείπει να αναφέρει την πλήρη ελληνική θέση για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό που θα ισχύει erga omnes. Η παράλειψη δεν είναι όμως τυχαία, καθώς η κ. Μπακογιάννη σπεύδει συγχρόνως να δηλώσει ότι η ελληνική πλευρά δεν θα επιδιώξει αλλαγές στο σκοπιανό Σύνταγμα, όταν είναι σαφές ότι απαράβατος όρος και προϋπόθεση εφαρμογής μιας erga omnes λύσης είναι η εξασφάλιση εγγυήσεων εφαρμογής της λύσης μέσω τροποποιήσεων στο Σύνταγμα της πΓΔΜ. Το Σημείωμα Ειδικού Χειρισμού αναφέρει συγκεκριμένα: «Η Κα Υπουργός προσδιόρισε την ουσία της υπόθεσης στην ονομασία και στο εύρος της χρήσης αυτής. Τονίζοντας ότι η ελληνική πλευρά δεν ασχολείται με το σκοπιανό σύνταγμα, δεν επιβάλλει ονομασία, όμως δεν συζητά μια ονομασία για το «χαρτί» αλλά για αποδεκτή ενσυνείδητη χρήση αυτής από τον λαό της ΠΓΔΜ». Η ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ Αφού έχει τεχνηέντως παραλειφθεί από την παρουσίαση της ελληνικής θέσης το erga omnes και η συνταγματική αναθεώρηση, η κ. Μπακογιάννη προχωρά ένα βήμα παραπάνω διαβεβαιώνοντας τη σκοπιανή πλευρά ότι η συμφωνία σε ένα όνομα δεν θα επηρεάσει την εθνική ταυτότητά τους (δηλ. τη «μακεδονική» ταυτότητα). «Η Κα Υπουργός πρόσθεσε ότι τούτο (σ.σ. η εξεύρεση ονομασίας) δεν σημαίνει αλλαγή εθνικής ταυτότητας και ότι αν τα Σκόπια συμφωνήσουν στην βάση αυτή μπορούμε να βρούμε λύση, αν όχι μπορούμε να περιμένουμε», αναφέρεται στο απόρρητο έγγραφο. Απολύτως εκτεθειμένη όμως είναι η κ. Μπακογιάννη σε ό,τι αφορά το σκέλος της συζήτησης αναφορικά με το θέμα της «ταυτότητας και της γλώσσας» στο οποίο οδήγησε τη συζήτηση ο κ. Μιλοσόσκι καθώς τα ζητήματα αυτά είναι τα «μείζονα» για τη σκοπιανή πλευρά και όσους επιδιώκουν μέσω του ονόματος την προώθηση του «μακεδονισμού». Το «Σημείωμα Ειδικού Χειρισμού» αναφέρει χαρακτηριστικά: «Περαιτέρω Κος Μιλοσόσκι επανήλθε σε τοποθέτηση ότι «όπως όλα τα έθνη του κόσμου» τα Σκόπια έχουν δικαίωμα επιλογής ονομασίας της χώρας, και της ορολογίας αυτοπροσδιορισμού, γλωσσικού και εθνότητας. Στο σημείο αυτό έγινε λόγος εκ μέρους της Κας Υπουργού για τον όρο «ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΙ», στην Κυριλλική, ως προσδιοριστικό στοιχείο γλώσσας και εθνότητας του λαού των Σκοπίων. Ωστόσο Κος Μιλοσόοσκι επέμεινε στην ελευθέρα χρησιμοποίηση της αντιστοιχίας του όρου αυτού στην αγγλική, γαλλική κ.λπ.». Ο κ. Μιλοσόσκι επιμένει φυσικά στην πάγια θέση της χώρας του στη διατήρηση με κάθε τρόπο της «μακεδονικής» ταυτότητας, η οποία όμως αποτελεί και τον πυρήνα της διαφοράς με την Ελλάδα.Κι όμως, η κ. Μπακογιάννη σπεύδει να προσφέρει στη σκοπιανή πλευρά τη «μακεδονική» γλώσσα και εθνότητα με την προσχηματική κυριλλική γραφή της (που υποτίθεται θα ήταν πιο... εύπεπτο για τους Βορειοελλαδίτες). Το κρίσιμο θέμα όμως είναι ότι όχι μόνο θα εξασφάλιζαν τα Σκόπια τη «μακεδονική» ταυτότητα και γλώσσα αλλά αυτό θα γινόταν με τη σύμφωνη γνώμη και την υποστήριξη της Ελλάδας. ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ * Η κυρία Μπακογιάννη, έξι μήνες μετά το Βουκουρέστι, δεν αναφέρει καν στις συζητήσεις της το «erga omnes», δηλαδή έναντι όλων.
Οι συναντήσεις με Νίμιτς και Ράις που «μάδησαν» το Βουκουρέστι. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το περιβάλλον εντός του οποίου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση στο Παρίσι και δόθηκαν τα συγκεκριμένα μηνύματα στη σκοπιανή πλευρά. Τις επόμενες ακριβώς ημέρες η κ. Μπακογιάννη συναντήθηκε στη Νέα Υόρκη με τον Μ. Νίμιτς (24/9) αλλά και την Αμερικανίδα υπουργό εξωτερικών Κ. Ράις (25/9) όπου ήταν δεδομένη η σφοδρή επιθυμία της Ουάσιγκτον να εξευρεθεί λύση στο θέμα ώστε να υπάρξει ένα «θετικό» αποτέλεσμα στην πολιτική Μπους λίγο πριν παραδώσει την εξουσία. Σε αυτό το κλίμα ήρθε στις 8 Οκτωβρίου η υποβολή της τελικής πρότασης Νίμιτς για το θέμα της ονομασίας. Μια πρόταση, η οποία προέβλεπε το «Βόρεια Μακεδονία» για ορισμένες διεθνείς χρήσεις και στις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα, ενώ παρέπεμπε στη γραφειοκρατία του ΟΗΕ την αναγνώριση της γλώσσας και της εθνότητας ως «μακεδονικής» με τρόπο που να παρακάμπτεται η οποιαδήποτε δυνατότητα παρέμβασης της Ελλάδας.
στείλτο με email
Σχόλια
(0)
|
Ενδεικτικό της διπλωματίας του παρασκηνίου για το Σκοπιανό, αποτελεί το έγγραφο (σημείωμα ειδικού χειρισμού) του Υπουργείου Εξωτερικών την περίοδο της «γαλάζιας διακυβέρνησης». Καταγράφει ταυτόχρονα την για μια ακόμα φορά διγλωσσία για το θέμα των Σκοπίων που υπήρξε στην Ελληνική Κυβέρνηση. Το έγγραφο το οποίο αποκαλύπτει το «ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» ήταν η αφορμή για μια υψηλών τόνων αντιπαράθεση ανάμεσα στην πρώην Υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη (που σύμφωνα με το δημοσίευμα σε συνάντηση της στο Παρίσι με τον Α. Μιλοσόφσκι, άλλαζε την περίφημη κόκκινη γραμμή της Αθήνας) και την Κυβέρνηση.
Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed