Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΚΛΟΥΜΠΕΡΗ Το μείζον ζήτημα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, παρότι διαψεύδεται κατηγορηματικά και μετ' επιτάσεως από επίσημα κυβερνητικά χείλη, η φρασεολογία του πρωθυπουργού και του κυβερνητικού εκπροσώπου την τελευταία εβδομάδα περίπου, υποδηλώνει ότι η κυβέρνηση προετοιμάζεται για αυτό το ενδεχόμενο και αναζητά λύση για τη διαχείρισή του.
Ενδεικτικές είναι οι αναφορές περί «ρευστού τοπίου και αστάθμητων παραγόντων σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο» αλλά και οι επισημάνσεις για την ένταξη της Πορτογαλίας στο μηχανισμό στήριξης που -σύμφωνα με το Μαξίμου- αποδεικνύει ότι «η κρίση χρέους στην Ευρώπη δεν ήταν αποκλειστικά ελληνικό πρόβλημα αλλά ευρωπαϊκό και έτσι έπρεπε να αντιμετωπιστεί από την αρχή».
Με άλλα λόγια η κυβέρνηση, αν και για την ώρα δεν το παραδέχεται δημοσίως, εντούτοις γίνεται αντιληπτό ότι θα επιθυμούσε μία από κοινού λύση με τις χώρες που βρίσκονται στην ίδια μοίρα με την Ελλάδα όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, αν και το ζήτημα είναι οι όροι υπό τους οποίους θα πραγματοποιούνταν κάτι τέτοιο, με την ελληνική πλευρά να μην έχει πείσει για τη διαπραγματευτική της δεινότητα.
Γεγονός είναι πάντως ότι το επόμενο δίμηνο θα ενταθούν οι διεργασίες στο παρασκήνιο προς μια προοπτική αναδιάρθρωσης και πιθανότατα η Σύνοδος Κορυφής του Ιουνίου να οδηγήσει σε συγκεκριμένες αποφάσεις. Άλλωστε, μόνο τυχαία δεν πρέπει να θεωρείται η δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκαγκ Σόιμπλε ότι η επιμήκυνση και η μείωση του επιτοκίου ενδεχομένως να μην επαρκούν για την αποκατάσταση της οικονομικής υγείας της Ελλάδας, που ερμηνεύεται ως προάγγελος εξελίξεων για την αντιμετώπιση της θηλιάς του χρέους.
|
Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed