new-Deal
22
Dec
ΚΑΤ' ΕΥΦΗΜΙΣΜΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΙ ΟΙ ΟΙΚΟΙ ΛΕΕΙ Ο ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΣ PDF Εκτύπωση E-mail
new-Deal ΕΠΙΛΟΓΕΣ - Οικονομία

δείξε το

Τι συνέπειες έχει η Τρίτη κατά σειρά υποτίμηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας, η οποία ήλθε από την Moody’s Investors Service  μετά τις Standard & Poors και Fitch; Πόσο αξιόπιστα είναι τα πορίσματα της εν λόγω εταιρίας; Και ποια είναι τα πολιτικά παιχνίδια και οι εκβιασμοί που κρύβονται πίσω από τις αξιολογήσεις; Ο κ.Κώστας Βεργόπουλος, Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, δίνει τις απαντήσεις .

Από Α1 σε Α2 υποβαθμίστηκε η ελληνική οικονομία από την εταιρία Moody΄s Investors Service, παρέχοντας ωστόσο μια ύστατη ανάσα ανακούφισης, καθώς η εν λόγω υποβάθμιση χαρακτηρίζεται ως ήπια σε σχέση με αυτή των οίκων Fitch και Standard & Poors, οι οποίοι υποβάθμισαν την οικονομία μας στην κατηγορία ΒΒΒ+. «Ο βασικός ‘φόβος’ που υπήρχε ήταν το ενδεχόμενο να σταματήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση για να παρέχει δάνεια στο Ελληνικό Δημόσιο. Και αυτός ο κίνδυνος θεωρείτο πιθανός, στην περίπτωση που και ένας τρίτος οίκος υποβάθμιζε την ελληνική οικονομία στην κατηγορία Β. Ωστόσο, ο οίκος Μoody’s διατήρησε την οικονομία μας στην κατηγορία Α και ο κίνδυνος απεφεύχθη», σχολιάζει ο κ.Βεργόπουλος.

Άλλωστε, πρόσφατα ήρθε και μια επιπλέον «διαβεβαίωση» από την πλευρά του κ.Παπαδήμου, αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Προσπαθώντας να διαλύσει την αβεβαιότητα, ο κ.Παπαδήμος διαβεβαίωσε ότι η ΕΚΤ θα συνεχίσει να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα όλο το 2010, καθώς και το 2011. «Κατά συνέπεια ενόψει όλων αυτών εκτονώθηκε το κλίμα πιέσεων που υφίστατο μέχρι στιγμής», καταλήγει ο κ.Βεργόπουλος.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ.Βεργόπουλο, το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στις ίδιες τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιείται η κατ’ ευφημισμό μονάχα «αντικειμενική αξιολόγηση» από τους εν λόγω διεθνείς οίκους. «Είναι απαράδεκτο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να εξαρτά την πολιτική της από τους αξιολογικούς οίκους – θα όφειλε άλλωστε να διενεργεί την αξιολόγηση μόνη της, σύμφωνα με το θεσμικό της ρόλο, καθώς και τις θεσμικές της υποχρεώσεις απέναντι στην Ελλάδα, ως μέλος της Ευρωζώνης», σχολιάζει ο κ.Βεργόπουλος.

«Δεν έχουν εκλεγεί από κανέναν, δε λογοδοτούν σε κανέναν»

Για τον κ.Βεργόπουλο, ωστόσο, το ζήτημα είναι πολιτικό και συνδέεται με την ίδια τη λαϊκή νομιμοποίηση της πολιτικής πίεσης που ασκούν οι εν λόγω οίκοι αξιολόγησης. «Είναι απαράδεκτο δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις να τορπιλίζονται από τη στοχευμένη πολιτική τέτοιων ιδιωτικών κολοσσών – που δεν έχουν εκλεγεί από κανέναν, ούτε και λογοδοτούν σε κανέναν – ενώ καταλήγουν να προδιαγράφουν το μέλλον των λαών», εξηγεί ο κ.Βεργόπουλος, προσθέτοντας ότι οι εν λόγω «αξιολογήσεις» λειτουργούν εν τέλει ως «αυτοπραγματοποιούμενες προφητείες».

«Το σύστημα λειτουργεί ως εξής: ο διεθνής οίκος ‘προδιαγράφει’ ότι η Α χώρα αναμένεται να πτωχεύσει – χωρίς αυτό να είναι πράγματι προδιαγεγραμμένο. Με τη σειρά τους, οι επενδυτές λαμβάνουν ως δεδομένο ότι η χώρα Α θα πτωχεύσει, και ενεργούν αναλόγως, αποσύροντας τις επενδύσεις ή τις καταθέσεις τους από την εν λόγω χώρα. Τελικό αποτέλεσμα; Η χώρα Α πράγματι πτωχεύει λόγω της συμπεριφοράς των τρομαγμένων επενδυτών και η ‘προφητεία’ του οίκου αξιολόγησης... πραγματοποιείται – χωρίς καν να υπάρχει αντικειμενικός λόγος!» καταλήγει ο κ.Βεργόπουλος.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα, σύμφωνα με τον κ.Βεργόπουλο., ο οποίος ισχυρίζεται ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν είναι χειρότερη από ό,τι ίσχυε πριν 12 μήνες, αλλά αντιθέτως τα μεγέθη είναι θετικότερα ενώ παράλληλα η κατάσταση άλλων ευρωπαϊκών χωρών είναι αρκετά χειρότερη. «Σκεφτείτε ότι η Ελλάδα είναι 13η στη σειρά των ευρωπαϊκών χωρών, αναφορικά με το δημόσιο χρέος της, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν 12 χώρες με πολύ μεγαλύτερο χρέος από το δικό μας, και σε απόλυτα μεγέθη και ως ποσοστό του ΑΕΠ!»

Γιατί τόση πίεση προς την Ελλάδα;

Γιατί, λοιπόν, έχουν κυριολεκτικά «πέσει πάνω στην Ελλάδα» όλοι οι παράγοντες των διεθνών αγορών, ασκώντας ασφυκτικές πιέσεις; Σύμφωνα με τον κ.Βεργόπουλο το ζήτημα είναι πολιτικό: «Οι Ευρωπαίοι εταίροι απαιτούν ειδικά μέτρα λιτότητας και περικοπή των μισθών, ωστόσο ο κ.Παπανδρέου παραμένει σε γενικόλογες εξαγγελίες, οι οποίες δεν τους ικανοποιούν. Πάντως, ένα είναι το σίγουρο: ότι ο κ.Παπανδρέου επιμένει στην αύξηση των μισθών με σκοπό την ανάπτυξη και έχει κάνει ξεκάθαρο ότι δεν ενδίδει στις πιέσεις», καταλήγει ο κ.Βεργόπουλος.

Υφίσταται, έτσι, μια αόρατη διελκυστίνδα: αφενός η πλευρά που πιέζει για μέτρα λιτότητας και αφετέρου η πλευρά που συντάσσεται με τον κ.Παπανδρέου, πιστεύοντας στην αύξηση των εισοδημάτων με σκοπό την ανάπτυξη. Στη διελκυστίνδα αυτή εμφανίζεται ως «όπλο» και η αξιολόγηση των διεθνών οίκων. «Η πίεση που ασκείται προς τον πρωθυπουργό ‘μεταμφιέζεται’ σε διάφορα πρόσωπα, ένα από τα οποία είναι και η υποβάθμιση της οικονομίας από τους διεθνείς οίκους. Αποτελεί ένα ακόμα μέσο άσκησης ασφυκτικής πίεσης και το αν θα πετύχει εν τέλει το σκοπό της να κάμψει τις αντιστάσεις της κυβέρνησης αποτελεί ένα ερώτημα που αναμένεται σύντομα να απαντηθεί», καταλήγει ο κ.Βεργόπολος

ΠΗΓΗ: http://www.tvxs.gr/v28865

Σχόλια (0)add
πείτε μας τη γνώμη σας
μικρότερο | μεγαλύτερο

security image
Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες


busy