δείξε το

Η εικόνα είναι γνωστή. Άνδρες με υπερμεγέθεις μαύρες τσάντες τρέχουν να ξεφύγουν από τους αστυνομικούς που τους καταδιώκουν.

Στις σακούλες τους μεταφέρουν λογής λογής πράγματα που απλώνουν προς πώληση στα πεζοδρόμια των πολυσύχναστων δρόμων. Η πραμάτειά τους προσαρμόζεται ανάλογα με την εποχή. Ομπρέλες το χειμώνα, γυαλιά το καλοκαίρι.

Νομίζετε ότι την γνώριμη εικόνα των καταδιωκόμενων από την αστυνομία πλανόδιων μικροπωλητών τη συναντούμε μόνο στις ελληνικές μεγαλουπόλεις; Λάθος. Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της Ντόιτσε Βέλε («ΝΒ»), παρόμοια και συχνά χειρότερη είναι η κατάσταση σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως στη γαλλική πρωτεύουσα, το Παρίσι.

«Αγοράζουμε τα προϊόντα στα καταστήματα για δύο ευρώ και τα πουλάμε έναντι τριών ή τεσσάρων. Δεν βγάζουμε και πολλά», ισχυρίζεται ο 29χρονος Κάρα, ένας από τους πολυάριθμους πλανόδιους μικροπωλητές που πουλάνε σουβενίρ κάτω από τον Πύργο του Άιφελ, στο Παρίσι. Μάλιστα, το εμπόρευμά του προσαρμόζεται στις καιρικές συνθήκες: όταν βρέχει πουλάει ομπρέλες, το καλοκαίρι γυαλιά ηλίου και καπέλα.

Μιλώντας στην «ΝΒ», ανέφερε πως δεν είναι ούτε ιδιαίτερα προσοδοφόρα ούτε εύκολη δουλειά. «Μια καλή μέρα», ανέφερε, «μπορεί να αποφέρει έως και 50 ευρώ». Επιπλέον, το τίμημα είναι πολλές φορές βαρύ, επειδή, όπως και οι υπόλοιποι πλανόδιοι, ζει συνεχώς με τον κίνδυνο να συλληφθεί διότι, αφενός μεν απαγορεύεται το εμπόριο στο χώρο, αφετέρου δε οι περισσότεροι δεν έχουν καν νόμιμη άδεια παραμονής. «Όταν έρχεται η αστυνομία και συλλαμβάνει κάποιον κατάσχει και το εμπόρευμα. Έλεγχοι γίνονται συνεχώς», πρόσθεσε ο 29χρονος Κάρα.

Ο Κάρα ζει στο Παρίσι εδώ και δυόμισι χρόνια. Τα μυστικά του επαγγέλματος τα έμαθε από τον 25χρονο Ινδό φίλο του, τον Φικ, ο οποίος πουλάει σουβενίρ, επίσης, κάτω από τον Πύργο του Άιφελ, εδώ και 6 χρόνια. «Στην πατρίδα μου», είπε ο Φικ που ζει με τη Γαλλίδα φίλη του και το γιο τους, «δεν είχα πολλά λεφτά. Εδώ στο Παρίσι βγάζω λεφτά και μπορώ να αποφασίζω τι να τα κάνω».

Ο Φικ έχει στο μεταξύ άδεια παραμονής και εργάζεται παράλληλα σε υπηρεσία του δήμου της πρωτεύουσας. Τα γαλλικά του δεν είναι καλά και γι’ αυτό η φίλη του περιέγραψε στην «ΝΒ» πώς ο ίδιος έφτασε στη Γαλλία, σε ηλικία 19 ετών: «Ήρθε μέσω Ρωσίας, περπάτησε ατελείωτες ώρες μέσα από χιονισμένα δάση, αρκετοί που τον συνόδευαν πέθαναν από το κρύο. Συνελήφθη στη Λευκορωσία και πέρασε 6 μήνες στη φυλακή. Άλλους 6 μήνες κρατήθηκε σε φυλακή στην Ουκρανία. Επί ένα χρόνο η οικογένειά του δεν γνώριζε πού βρισκόταν και πίστευε ότι είχε πεθάνει. Κατάφερε τελικά να πάει στην Αυστρία και κάποια στιγμή έφτασε εξαντλημένος στο Παρίσι. Στη φυλή των Σιχ, στην οποία ανήκει, υπάρχει αλληλεγγύη. Όταν έφτασε στο Παρίσι τον βοήθησαν να βρει σπίτι, τρόφιμα και ρούχα. Και μετά άρχισε να δουλεύει στον Πύργο του Άιφελ».

Με την άδεια παραμονής στα χέρια του ο Φικ μπορούσε για πρώτη φορά έπειτα από 7 χρόνια να επισκεφθεί και πάλι την πατρίδα του μαζί με τη φίλη και το παιδί τους: «Δεν θέλω να μείνω άλλο εδώ», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Θέλω να επιστρέψω στην πατρίδα μου, στην οικογένειά μου. Η δουλειά δεν είναι καλή. Πολλή αστυνομία, όλο τρέχεις να μη σε πιάσουν. Έχω βαρεθεί, θέλω να πάω στο σπίτι μου».

Σχόλια (0)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

πείτε μας τη γνώμη σας

Όνομα

e-mail

Σχόλιο

μικρότερο | μεγαλύτερο

Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης.

Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες

Πρόσθεσε σχόλιο