δείξε το

Δουλεύουν 18 ώρες την ημέρα και ο μισθός τους μόλις που φθάνει τα 90 ευρώ τον μήνα και είναι μόνιμα υπό την απειλή «μπράβων». Όμως εδώ και μία βδομάδα χιλιάδες  Κινέζοι εργάτες είναι στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τις άθλιες συνθήκες δουλειάς και τα ανύπαρκτα μεροκάματα , ενώ το απεργιακό κύμα διογκώνεται συνεχώς.

Το εξαιρετικό ρεπορτάζ του Περικλή Δημητρόπουλου στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» καταγράφει  μια δραματική πραγματικότητα.

Το μεγάλο γεγονός αυτή την εβδομάδα στην Κίνα ήταν η πρεμιέρα της ταινίας «Η ίδρυση ενός κόμματος», ενός κινηματογραφικού έπους που γυρίστηκε στο πλαίσιο των εορτασμών για την επέτειο των 90 χρόνων του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ωστόσο, το εορταστικό κλίμα στο Πεκίνο δεν είναι αρκετό για να καλύψει ένα κύμα διαμαρτυρίας που διογκώνεται στην περιφέρεια.

Η οργή σε αυτήν την περίπτωση δεν ξεσπά για πολιτικούς λόγους. Οι διαδηλωτές δεν ζητούν περισσότερη ελευθερία όπως συνέβη στην Πλατεία Τιενανμέν το 1989. Διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας, αξιοπρεπείς μισθούς, εργασιακή ασφάλεια, κοινωνικές υπηρεσίες. Καθόλου τυχαία, η δική τους διαμαρτυρία δεν γίνεται στην πρωτεύουσα της χώρας αλλά στην «πρωτεύουσα του τζιν» και σύμβολο αυτής της ανήσυχης Κίνας. Πρόκειται για μια μικρή πόλη, τη Σιντάνγκ, η οποία βρίσκεται στις όχθες του Ποταμού των Μαργαριταριών. Παρά το ταπεινό μέγεθός της, είναι το παγκόσμιο κέντρο της κλωστοϋφαντουργίας. Περισσότερα από 200 εκατ. παντελόνια τζιν παράγονται στα εργοστάσιά του απ’ όπου παίρνουν τον δρόμο για τις μεγαλύτερες αγορές του πλανήτη. Σε αυτά τα εργοστάσια δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες 100.000 εσωτερικοί μετανάστες. Η βάρδια διαρκεί έως και 18 ώρες, ενώ ο μηνιαίος μισθός δεν ξεπερνάει τα 90 ευρώ. Οποιος τολμήσει να διαμαρτυρηθεί έρχεται αντιμέτωπος με τους μπράβους του εργοστασίου.

Η σπίθα που άναψε το φιτίλι ήταν ο ξυλοδαρμός το περασμένο Σάββατο μιας 20χρονης εγκύου έξω από ένα σούπερ μάρκετ. Χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, έκαψαν αυτοκίνητα και κατέστρεψαν καταστήματα, ενώ απείλησαν με εισβολή στις συνοικίες που βρίσκονται τα σπίτια των πλουσίων. Οι Αρχές απαγόρευσαν την κυκλοφορία και ζήτησαν την επέμβαση του Στρατού. Παράλληλα, απειλούν με «μηδενική ανοχή» και βίαιη καταστολή. Αλλά δεν καταφέρνουν να συγκρατήσουν την οργή του πλήθους. Σχεδόν μία βδομάδα από το επεισόδιο του ξυλοδαρμού της 20χρονης εργάτριας από μπράβους, η ένταση παραμένει στα ύψη. Τα εργοστάσια αναγκάστηκαν να αναστείλουν τη λειτουργία τους, ενώ το απεργιακό κύμα διογκώνεται.

Στο Λιχουαν, στην επαρχία Χουμπέι, περισσότεροι από δύο χιλιάδες άνθρωποι εισέβαλαν στο δημαρχείο της πόλης όταν ένας αξιωματούχος, ο οποίος τάχθηκε κατά των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων γης, ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου. Ανδρες των δυνάμεων ασφαλείας περιπολούν σε πλήρη εξάρτυση στην πόλη Τζενκένγκ, όπου οι απεργίες παραλύουν τις εξαγωγές. Παρά τη λογοκρισία, η κινητοποίηση οργανώνεται μέσω του Διαδικτύου. Ακόμη και για τον αποκλεισμό των δρόμων στην Εσωτερική Μογγολία.

Σχόλια (0)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

πείτε μας τη γνώμη σας

Όνομα

e-mail

Σχόλιο

μικρότερο | μεγαλύτερο

Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης.

Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες

Πρόσθεσε σχόλιο