20 Apr |
|
Ο καινούριος ηγέτης του ψευδοκράτους, Dervis Eroglu, σίγουρα δεν χρησιμοποίησε το πορτοκαλί χρώμα στην προεκλογική του εκστρατεία προς τιμήν της κυπριακής σημαίας. Σύμφωνα με τον ειδικό απεσταλμένο της Le Monde στη Λευκωσία, ο αρχηγός του κόμματος της δεξιάς, ο οποίος κέρδισε τις «προεδρικές εκλογές» της 18ης Απριλίου, είναι ένθερμος υποστηρικτής της διαίρεσης της νήσου. Υπερισχύοντας με 50,3% του προκατόχου του, Mehmet Ali Talat, ο οποίος συγκέντρωσε μόλις 42,8%, κατέλαβε το «προεδρικό αξίωμα» ενός κράτους που μόνο η ίδια η Τουρκία αναγνωρίζει. Ο Talat, σχολιάζοντας την προεκλογική εκστρατεία του Eroglu που βασίστηκε στην «ίδρυση δύο ξεχωριστών κυρίαρχων Κρατών», μίλησε για «βήματα προς τα πίσω». Για την ακρίβεια ο απεσταλμένος της Le Monde αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η νίκη του κ. Eroglu θέτει υπό σοβαρή αμφισβήτηση τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονταν από το 2008 μεταξύ του κ. Talat και του ελληνοκύπριου προέδρου κ. Χρηστοφιά. Κινδυνεύει επίσης να περιπλέξει τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας, πριν ακόμα κι από την εκλογή του Dervis Eroglu, κωλύονταν από ενστάσεις που προβάλλονταν στις Βρυξέλλες από το ελληνικό τμήμα της Κύπρου. Η νίκη των εθνικιστών στο Βορρά σίγουρα θα προκαλέσει εκνευρισμό στους Ελληνοκύπριους.»Όσο κι αν ο Eroglu δηλώνει ότι «θα εργαστώ προς την κατεύθυνση ενός διακανονισμού, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα δικαιώματα της κοινότητας μου» το άρθρο μιλάει για «δυσάρεστες συνέπειες» βασιζόμενο στις πρότερες δηλώσεις του περί «συζητήσεων που, περιφρονώντας τον λαό, τον οδήγησαν σε αδιέξοδο». Εκείνοι που ανησυχούν περισσότερο για τις εξελίξεις των διαπραγματεύσεων είναι οι Χρηστοφιάς και ο απερχόμενος πρόεδρος Talat, ο οποίος είδε να «τιμωρείται» από τους εκλογείς που εξέφρασαν με αυτόν τον τρόπο την πικρία τους για το μπλοκάρισμα της επίλυσης του κυπριακού θέματος. Εκλογείς ανάμεσα στους οποίους, για να λέμε και την αλήθεια, συγκαταλέγονται 50.000 τούρκοι έποικοι τους οποίους η ίδια η Άγκυρα είχε στείλει στις δεκαετίες του ’70 και του ’80 και οι οποίοι στήριξαν μαζικά τον Eroglu. Μέσα σε αυτό το ψευδοκράτος που παρά τους 19 μήνες συνεχών διαβουλεύσεων, παραμένει οικονομικά απομονωμένο από την ΕΕ, η δυσαρέσκεια κυριαρχεί. Ο Hugh Pope, αναλυτής στο International Crisis Group(ICG), επισημαίνει ότι «Οι τουρκοκύπριοι δεν μπορούν να έχουν άμεσες συναλλαγές με τις χώρες της ΕΕ, παρ’ όλο που, τεχνικά, είναι ευρωπαίοι πολίτες». Κι ενώ ο Pope και το ICG δηλώνουν ότι το αδιέξοδο οφείλεται στις συνεχείς πιέσεις της Ελληνικής πλευράς κι ότι ίσως η Συνθήκη της Λισαβόνας να δώσει κάποια στιγμή στο μέλλον τη λύση, οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν ότι το κλειδί βρίσκεται στα χέρια της ίδιας της Άγκυρας. Μιας Άγκυρας που έχει έρθει σε τρομερά δύσκολη θέση, ή τουλάχιστον αυτή την εικόνα επιθυμεί να δώσει, από τα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα στην Κύπρο. Ο Niyazi Kizilyürek, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο της Λευκωσίας τονίζει ότι «η τουρκική κυβέρνηση θα χάσει πολλά. Με τον κ.Eroglu στην εξουσία υπάρχει ο κίνδυνος η Ευρώπη να δείξει μηδενική ανοχή στην Τουρκία» . Συγκυρίες ή τακτική; Και κατά πόσο η Άγκυρα ήρθε σε «δύσκολη θέση» από τα τελευταία αποτελέσματα; Αν οι τουρκοκύπριοι πριν από πέντε χρόνια είχαν ψηφίσει τον Talat επειδή τους «το ζήτησε η τουρκική κυβέρνηση» όπως λέει ο Ahmet Yilmaz, ένας χωρικός από το χωριό του Gayretköy, πόσο σίγουρο είναι ότι αυτή τη φορά η Άγκυρα έμεινε σιωπηλή; Ακόμα κι η σιωπή ωστόσο μπορεί να έχει τις συνέπειες της…
στείλτο με email
Σχόλια
(0)
|



της