Και οι δυο πάντως, μιλούν για “συναίνεση” και ζητούν από τους πολιτικούς τους αντιπάλους να επιδείξουν πνεύμα συνεργασίας για το καλό της ...πατρίδας. Αυτό είναι και το μοναδικό σημείο ταύτισης του Μπαράκ Ομπάμα με τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Διότι σε όλα τα άλλα τους χωρίζει χάσμα μέγα...

Για τον Μπαράκ Ομπάμα οι ΗΠΑ και η αμερικανική οικονομία δεν είναι έρμαιο των “αγορών” και των “οίκων αξιολόγησης”. Είναι στο ίδιο στρατόπεδο. Το πρόβλημα του Αμερικανού προέδρου είναι εσωτερικό. Παίζει ένα παιχνίδι ισχύος με τους Ρεπουμπλικάνους που θέλουν να τον γκρεμίσουν απ' την εξουσία. Πως; Με το να τον υποχρεώσουν σε περικόψει κοινωνικές δαπάνες που αφορούν στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και τα επιδόμητα βοήθειας προς τους φτωχούς. Θεωρούν πως σε μια τέτοια περίπτωση ο Ομπάμα θα αποκοπεί περισσότερο από τον πυρήνα των ψηφοφόρων που τον στήριξαν στις προηγούμενες εκλογές και στις επόμενες δεν θα έχει καμία τύχη.

Και πως οι Ρεπουμπλικάνοι θα υποχρεώσουν τον Ομπάμα να κάνει κάτι τέτοιο; Αρνούμενοι να εγκρίνουν στο Κογκρέσο (όπου έχουν την πλειοψηφία) την αύξηση του επιτρεπόμενου ορίου δανεισμού της χώρας. Για όσους δεν το γνωρίζουν πρόκειται για τυπική νομική διαδικασία. Τα τελευταία δέκα χρόνια το συγκεκριμένο όριο έχει αυξηθεί 10 φορές και τα τελευταία 50 χρόνια 74 φορές!

Βέβαια, ο εκβιασμός δεν είναι απόλυτος. Δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση αν τα πράγματα οδηγηθούν στα άκρα, οι Ρεπουμπλικάνοι να οδηγήσουν τη χώρα σε στάση πληρωμών. Το θέμα είναι ποιος θα φανεί ότι έκανα πίσω. Και μέσω αυτής της διαδικασίας κάποιοι να κερδίσουν στις διεθνείς αγορές σπεκουλάροντας στην αμερικανική “χρεοκοπία” και κάποιες κοινωνικές παροχές να γίνονται αντικείμενο πολιτικού παζαριού...

Συνεπώς, ως βασική διαφορά Ομπάμα – Βενιζέλου διαπιστώνει κανείς τη δυνατότητα των ΗΠΑ να αυξάνει το χρέος όσο επιθυμεί και την παντελή αδυναμία της Ελλάδας να κάνει κάτι με το δικό της. Με απλά λόγια στην πρώτη περίπτωση, οι ΗΠΑ έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι, στη δεύτερη περίπτωση, η Ελλάδα δεν έχει ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Όσο λοιπόν πιστευτός μπορεί να είναι ο Ομπάμα όταν προειδοποιεί ότι η χώρα του θα χρεοκοπήσει, άλλο τόσο πιστευτός είναι ο κι ο Ευάγγελος Βενιζέλος όταν διαβεβαιώνει το αντίθετο για τη δική του χώρα...