δείξε το

του ΑΛΦΟΝΣΟΥ ΒΙΤΑΛΗ  

Ένας από τους πιο βαθειά ριζωμένους στη λαϊκή συνείδηση νόμους της μεταφρανκικής Ισπανίας έγινε κουρέλια από τους ίδιους που τον υπαγόρευσαν και τον επέβαλαν ως απαραβίαστη συνθήκη για τη λειτουργία του Δημοκρατικού πολιτεύματος.

 Σήμερα, αυτός ο ίδιος  λαός που αξίωσε  τη θεσμοθέτηση της απαγόρευσης όλων των πολιτικών δραστηριοτήτων εικοσιτέσσερις ώρες πριν από την έναρξη των εκλογικών διαδικασιών, με μια   καθαρά πολιτική η αξίωση έχει κατακλύσει τις πλατείες, ακόμη και των πιο απόκεντρων χωριών της χώρας, αψηφώντας στην πράξη τις προσταγές του νόμου. 

Το κίνημα «Πραγματική Δημοκρατία, τώρα», ακόμη και στην ονομασία του, διατυπώνει άμεσα την καθολική συστημική του απόρριψη και έχει πάρει με τη βοήθεια του διαδικτύου τέτοιες διαστάσεις που ούτε η σοσιαλιστική κυβέρνηση Θαπατέρο ούτε οι κατασταλτικοί μηχανισμοί της, ούτε και η αντιπολίτευση τολμούν να αμφισβητήσουν, παρά την εξόφθαλμη «παράνομη» προεκλογική του δραστηριότητα.

Γιατί οι λαϊκές αξιώσεις που διατυπώνονται στις συγκεντρώσεις και τα συνθήματα που ακούγονται στη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, τη Βαλένθια, τη Σεβίλλη κ.ο.κ., δεν διαφέρουν και πολύ από όσα ακούστηκαν και ακούγονται ακόμα στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου, στους δρόμους της Βεγγάζης και της Τρίπολης καθώς και σκηνές από τις Λαϊκές εξεγέρσεις της Τυνησίας, της Υεμένης, της Συρίας και της Ιορδανίας.

Οι ξεσηκωμένοι αμφισβητίες της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας και της δημοκρατικότητας του πολιτικού συστήματος της Ισπανίας έχουν έμπρακτα και ουσιαστικά "απογυμνώσει" το πολιτικό σύστημα της χώρας που δεν τολμά ούτε καν να στραφεί εναντίον της αυτόφωρης και διαρκούς «παρανομίας» τους. Το κίνημα «Πραγματική Δημοκρατία, τώρα» καταγγέλλει αυτό το πολιτικό σύστημα που η δεν μπορεί η δεν θέλει να αποδείξει έμπρακτα τη δημοκρατική του αντιπροσωπευτικότητα, να πολεμήσει και να τιμωρήσει αδίστακτα τη διαφθορά και να λειτουργήσει με πραγματικά ανθρώπινο πρόσωπο.

Με πάνω από το 20% γενικό δείκτη ανεργίας, το 40% των νέων χωρίς δουλειά και επαγγελματικές προοπτικές, τις θηριώδεις περικοπές στο επίπεδο διαβίωσης του μέσου πολίτη, τις ληστρικές παρεμβάσεις εναντίον των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την ενίσχυση των εργοδοτών σε βάρος τους,  καθώς και την κατάφωρη ισχυροποίηση της δικτατορίας του τραπεζικού συστήματος, η σοσιαλιστική η κυβέρνηση του Θαπατέρο δίνει το παράδειγμα της κυβέρνησης που ακολουθώντας επιβεβλημένες συνταγές ενός πολιτικού και οικονομικού συστήματος οδηγεί τη χώρα της στο δρόμο της κοινωνικής έκρηξης.

Κι αν φτάσουν τα πράγματα ως εκεί η, αν όπως συνέβη και στις αραβικές χώρες, η λαϊκή οργή εναντίον της πολιτικής η οικονομικής δικτατορίας ξαπλωθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, «ο άγνωστος x» της εξίσωσης δεν θα είναι πώς να κατασταλούν οι ανάλογες με το κίνημα «Πραγματική Δημοκρατία, τώρα» λαϊκές εξεγέρσεις, αλλά το αν οι «δυτικοί» και το ΝΑΤΟ αντιδράσουν όπως αντέδρασαν για «να διαφυλάξουν τα συμφέροντα των λαών»  στις περιπτώσεις των αραβικών χωρών… Όσο κι αν πρόκειται για διαφορετικής προέλευσης και υφής δικτατορίες, ισχύει η κινεζική παροιμία της άσπρης και της μαύρης γάτας…

Προσοχή λοιπόν με το τι συμβαίνει σήμερα στην Ισπανία, γιατί αύριο μπορεί να το δούμε και στην Πορτογαλία, τη Γαλλία, την Ιταλία η και την Ελλάδα, για παράδειγμα… Λέμε και υπογραμμίζουμε: για παράδειγμα. 

Σχόλια (0)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

πείτε μας τη γνώμη σας

Όνομα

e-mail

Σχόλιο

μικρότερο | μεγαλύτερο

Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης.

Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες

Πρόσθεσε σχόλιο