δείξε το

του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

«F150» ονόμασε η Ferrari το νέο της μονοθέσιο αγώνων της «Φόρμουλα 1». Για να τιμήσει, λέει, τα 150 χρόνια που συμπληρώνονται φέτος από την Ιταλική ενοποίηση και τον σχηματισμό του Ιταλικού  κράτους, το 1861. Η καινούργια Ferrari πέραν της νέας τεχνολογίας, θα έχει και μια οπτική καινοτομία: Την ιταλική σημαία να δεσπόζει στο πίσω μέρος των πτερυγίων της πίσω αεροτομής. 

 Ω της ύβρεως(!)  για τους  δικούς μας αντικρατιστές: τους ταλιμπάν  νεοφιλελεύθερους και τους αφασικούς εκ των «αριστερών» - αυτούς του αντεθνικού οίστρου. Σε μια εποχή που το υπερεθνικό κεφάλαιο προωθεί την  υπέρβαση των συνόρων και τον μαρασμό του κράτους, σε μια εποχή που αποθεώνεται  η κυριαρχία των διεθνοποιημένων αγορών, όπου η πίστη στο έθνος και την πατρίδα βάλλεται και απαξιώνεται καταγγελτικά ως παρωχημένος εθνικισμός, η  Ferrari  εγκύπτει με σεβασμό στην κοιτίδα- πατρίδα:  Αυτό, δηλαδή, το κατ΄ εξοχήν τεχνολογικό και  κοσμοπολίτικο προϊόν, το σύμβολο της μπουρζουαζίας, θαμβωτικό μέσα στην αχλή του μύθου που έπλασαν οι νικηφόροι αγώνες του στις πίστες του πλανήτη, λουσμένο από τους προβολείς της παγκόσμιας δημοσιότητας και του μάρκετιγκ, με τους πανάκριβους σταρ- οδηγούς διαφόρων εθνικοτήτων, ντύνεται τα χρώματα της μητέρας πατρίδας, ομνύει στις απαρχές γέννησης του ιταλικού κράτους- έθνους και το τιμά. 

«Η Ferrari είναι μία έκφραση της Ιταλικής αριστείας, ταλέντου και δημιουργικότητας.» δήλωσε ο πρόεδρος της εταιρείας, Luca di Montezemolo. «Όλοι αυτοί οι άνδρες και όλες αυτές οι γυναίκες που βάζουν τόσο πολύ προσπάθεια και πάθος στην εργασία τους στο Maranello (σ.σ. ο τόπος όπου το εργοστάσιο κατασκευής), μοιράζονται την υπερηφάνεια και την ευθύνη να εκπροσωπούν τη χώρα μας σε όλο τον κόσμο. Σε αυτό το πνεύμα επιλέξαμε να αφιερώσουμε αυτό το αυτοκίνητο σε ένα γεγονός που είναι τόσο σημαντικό για το σύνολο της Ιταλίας.»

Τέτοιο …εθνικιστικό παραλήρημα ο κ. Montezemolo! Δεν ρωτούσε έναν από τους δικούς μας «αντιρρησίες συνείδησης», π.χ. τους αφελείς νεαρούς που είπαν στον Στ. Θεοδωράκη στα ΝΕΑ (19/2) ότι δεν θέλουν  να υπηρετήσουν στον στρατό «για να μην τους μάθουν να σκοτώνουν» – λες και είναι το ίδιο να σκοτώνεις για την υπεράσπιση της πατρίδας και το ίδιο για να σκοτώνεις κάνοντας  ληστείες.. . Δεν ρώτησε τον κ Π. Σκουρλέτη, υπεύθυνο τύπου του ΣΥΝ, που όταν η Στάη την Τρίτη στη ΝΕΤ του είπε δηλαδή «προαναγγέλλονται επεισόδια για την 25η Μαρτίου», απάντησε ο αδιανόητος: «επειδή το θέλει  η πολιτική της κυβέρνησης»! Δεν ρώτησε καν τους  «αλληλέγγυους»  της Υπατίας, ένας εκ των οποίων γράφει: «Μάντρες, συρματοπλέγματα, τείχη, μπάρες, κάγκελα. Όλα φτιαγμένα από τον άνθρωπο. Τα μακρά τείχη της αρχαίας Αθήνας, τα θεοδοσιακά της Πόλης, η «μάντρα» του Μεσολογγίου. Να κρατήσουν κάποιους απ΄έξω και να μας προστατέψουν, καταπώς το ερμηνεύει η ιστορία, από τους εχθρούς».(«Διαδρομές», αρ. φ. 12).

Ετσι λοιπόν… η «μάντρα» του Μεσολογγίου στήθηκε για να κρατήσει κάποιους απ΄έξω, για να μας προστατέψει - κατά πως το ερμηνεύει η Ιστορία - από τους εχθρούς! Το ΄χει αυτό η …ηλίθια η ιστορία , να τα ερμηνεύει όπως της καπνίσει!  Η μάντρα  χώριζε, βλέπεις, ισότιμους μεταξύ τους ανθρώπους, όχι κατακτητές και κατακτημένους,  και δεν άφηνε τους απέξω να εισέλθουν μέσα και να επιδοθούν σε ένα πολυπολιτισμικό όργιο αίματος και σπέρματος. Και όταν έπεσε η «μάντρα»  -  αυτό το αίσχος που χώριζε αγαπησιάρηδες μεταξύ τους  ανθρώπους  -  σφάχτηκαν από τους απ΄ έξω κάποιες χιλιάδες εκ των μέσα, ενώ έως και δώδεκα χιλιάδες γυναικόπαιδα, μέσα σε ανείπωτο θρήνο και τρόμο, πουλήθηκαν αλυσοδεμένα  στα σκλαβοπάζαρα  της Τουρκίας και της Αιγύπτου. 

Μέρα που είναι αύριο… παραιτημένος πλέον από το να υπερασπίζεσαι τα αυτονόητα, ροβολάς κατά το χωριό σου,  που για λίγο το΄ κανε λημέρι του ο Καραϊσκάκης, και στο μυαλό σου έχει κολλήσει ο  στίχος του Ντίνου Χριστιανόπουλου  «Καημένε Μακρυγιάννη – να΄ ξερες γιατί τσάκιζες το χέρι σου»…

Σχόλια (3)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

...
γραμμένο από ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ , 24-03-2011

Επέλεξε ο κ. Γιάννης Σιδέρης να "πορευτεί" πάνω σε τεντωμένο σχοινί και -κατά την ταπεινή μου άποψη- δεν τα κατάφερε...
Οι συγκρίσεις που επιχείρησε, θέτοντας από τη μια τη Ferrari και τον πρόεδρό της και από την άλλη , , τον και τους , συγνώμη αλλά φαντάζουν απολύτως ατυχείς στα μάτια μου.
Αφενός επειδή τα "μεγέθη" δεν προσφέρονται για συγκρίσεις - πόσο μάλλον για εξαγωγή συμπερασμάτων, αναλόγων αυτών στα οποία προβαίνει ο συγγραφέας του σχολίου. Αλλά και διότι, το "τσουβάλιασμα" που επιχειρεί, των "ελληνικών" παραδειγμάτων, αδικεί και τα "παραδείγματα" νομίζω, αλλά και τον ίδιο.
Για λίγους που δεν χρειάζεται να αναλύσω πολύ, εκτιμώ ότι θα ήταν ασφαλέστερη οδός, το να "συγκρίνει" έναν Ιταλό αντιρρησία συνείδησης με τον Ελληνα αντίστοιχό του... Να συγκρίνει τη στάση των ιταλικών αρχών απέναντι σε ένα καράι γεμάτο μετανάστες που προσεγγίζει τη γειτονική χώρα, με την ομάδα εκείνων που (με περισσό θράσσος? παίζοντας επικίνδυνα παιχνίδια ακόμα και με ανθρώπινες ζωές? Να συμφωνήσω!) αυτορίστηκαν "αλληλέγγυοι".
Αντί επιλόγου - και ευχαριστώντας για τη φιλοξενία: Θα ήταν, επιτέλους, πιότερο χρήσιμο για τούτο τον τόπο και τούτο το λαό, αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να μην μνημονεύουμε τις ηρωικές πράξεις της όποιας επανάστασης του παρελθόντος. Αλλά και τα όσα κάναμε "μετά": Τότε που ο ορατός, "ξένος" εχθρός έφευγε! Τότε, που κανένα τείχος δεν μπορούσε να κρύψει ή και να "συγκρατήσει" τους διαχρονικούς "Εφιάλτες" που μην έχοντας άλλους να προδώσουν βάλθηκαν να ασελγούν κατ' εξακολούθηση στο σώμα της ίδιας της Ελλάδας!
Για τις εποχές, μιλάω εκείνες, που έδιναν για τους Ελληνες απάντηση στο παλιό γνωστό ερώτημα "Και τώρα τί θα κάνουμε δίχως ... βαρβάρους"?

αναφορά εκμετάλλευσης

αποδοκιμασία

επιδοκιμασία

Ψήφοι: +0

...
γραμμένο από ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ , 24-03-2011

Επέλεξε ο κ. Γιάννης Σιδέρης να "πορευτεί" πάνω σε τεντωμένο σχοινί και -κατά την ταπεινή μου άποψη- δεν τα κατάφερε...
Οι συγκρίσεις που επιχείρησε, θέτοντας από τη μια τη Ferrari και τον πρόεδρό της και από την άλλη "δικούς μας αντικρατιστές, ταλιμπάν νεοφιλελεύθερους, αφασικούς εξ αριστερών, αντιρρησίες συνείδησης-αφελείς νεαρούς, τον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ και τους "αλληλέγγυους" της Υπατείας" (όπως τους ονομάζει, συγνώμη αλλά φαντάζουν απολύτως ατυχείς στα μάτια μου.
Αφενός επειδή τα "μεγέθη" δεν προσφέρονται για συγκρίσεις - πόσο μάλλον για εξαγωγή συμπερασμάτων, αναλόγων αυτών στα οποία προβαίνει ο συγγραφέας του σχολίου. Αλλά και διότι, το "τσουβάλιασμα" που επιχειρεί, των "ελληνικών" παραδειγμάτων, αδικεί και τα "παραδείγματα" νομίζω, αλλά και τον ίδιο.
Για λίγους που δεν χρειάζεται να αναλύσω πολύ, εκτιμώ ότι θα ήταν ασφαλέστερη οδός, το να "συγκρίνει" έναν Ιταλό αντιρρησία συνείδησης με τον Ελληνα αντίστοιχό του... Να συγκρίνει τη στάση των ιταλικών αρχών απέναντι σε ένα καράι γεμάτο μετανάστες που προσεγγίζει τη γειτονική χώρα, με την ομάδα εκείνων που (με περισσό θράσσος? παίζοντας επικίνδυνα παιχνίδια ακόμα και με ανθρώπινες ζωές? Να συμφωνήσω!) αυτορίστηκαν "αλληλέγγυοι".
Αντί επιλόγου - και ευχαριστώντας για τη φιλοξενία: Θα ήταν, επιτέλους, πιότερο χρήσιμο για τούτο τον τόπο και τούτο το λαό, αν κάποια στιγμή αποφασίσουμε να μην μνημονεύουμε τις ηρωικές πράξεις της όποιας επανάστασης του παρελθόντος. Αλλά και τα όσα κάναμε "μετά": Τότε που ο ορατός, "ξένος" εχθρός έφευγε! Τότε, που κανένα τείχος δεν μπορούσε να κρύψει ή και να "συγκρατήσει" τους διαχρονικούς "Εφιάλτες" που μην έχοντας άλλους να προδώσουν βάλθηκαν να ασελγούν κατ' εξακολούθηση στο σώμα της ίδιας της Ελλάδας!
Για τις εποχές, μιλάω εκείνες, που έδιναν για τους Ελληνες απάντηση στο παλιό γνωστό ερώτημα "Και τώρα τί θα κάνουμε δίχως ... βαρβάρους"?
(Δημοσίευσα εκ νέου το σχόλιο, προσθέτοντας σημεα που στην πρώτη απόπειρα "χάθηκαν" "εξαφανισμένα" από τον δαίμονα της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας

αναφορά εκμετάλλευσης

αποδοκιμασία

επιδοκιμασία

Ψήφοι: +1

...
γραμμένο από Ανθή Μόζου , 27-03-2011

Από Ανθή Μόζου
Ίσως με λίγο υπερβολικό τρόπο, ο Γιάννης Σιδέρης περιγράφει καταστάσεις και λέει αλήθεις που μας καίνε και μας πονούν.
Πιθανόν , όπως λέει ο κ. Μπουρδάρος, να πορεύτηκε πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί, όμως λέει πράγματα που πρέπει να ειπωθούν.
Ίσως να έχει δίκιο ο κ. Μπουρδάρας όταν λέει ότι οι συγκρίσεις είναι ατυχείς.
Μόνο που οι ατυχέίς αυτές συγκρίσεις , είναι τόσο έντονες και πρέπει να είναι , για να καταννοήσουμε και τις διαφγορές κουλτούρας και νοοτροπίας ανάνμεσα στους Ιταλούς προοδευτικούς και γτους δικούς μας.
Ποιος άλλωστε από τους σύγχρονους δικούς μας ηγέτες της Αριστεράς (και δεν μιλάω για προσωπικότητες που δυστυχώς δεν υπάρχουν πια , όπως ο Ηλίας Ηλίου , ο Γληνός , ο Μπριλλάκης κ.α0 , θα είχανν το βάρος της κουλτούρας και το θάρρος να κάνουν την κεντρικήξ πρτοεκλογικήξ τους συγκέντρωση στην Πιζα και να μιλήσουν για το κέντρο της ενοποίησης (Ιταλία) και της ολοκλήρωσης ενός εθνικού κράτους , για την συνάντηση και συμφιλίωση των πολιτισμών της Ιταλίας κ.α , όπως έκανε ο αελίμνηστος Μπερλίγκουέρ σε πολύ δύσκολες για την χώρα του ώρες.
Ποιος δικός μας σύγχρονος ηγέτης αυτού που αποκαλείται Αριστερά θα τόλμαγε, εγκαταλερίποντας τον μικρόκοσμο του μικροκομματικού του συμφέροντος , να απευθύνει ένα κάλεσμα ενότητας γύρω από ένα "εθνικό προϊόν" , έστω και χσυμβολικό για να ορθοποδήσει η χώρα.
Δυστυχώς όσο "χοντροκομ΄΄ενες" και αν είναι οι συγκρίσεις, έχουν μια δόση ρεαλισμού , ικανής να σε κάνει να στεναχωριέσαιόταν κοιτάς και αντι να δεις μια Αριστερά πρωτοπόρα για την ανασυγκρότηση και την πρόοδο , βλέπεις μικροομαδούλες με ξύλινο λόγο και τηλεοπτικές αττάκες .

αναφορά εκμετάλλευσης

αποδοκιμασία

επιδοκιμασία

Ψήφοι: +0

πείτε μας τη γνώμη σας

Όνομα

e-mail

Σχόλιο

μικρότερο | μεγαλύτερο

Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης.

Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες

Πρόσθεσε σχόλιο