του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Κι εν πάση περιπτώσει, πότε είναι το χρονικό σημείο που ο ...διαιτητής θα σφυρίξει λήξη. Είναι όταν οι αγορές ξανανοίξουν για την Ελλάδα; Μπορεί πράγματι, να είναι αυτό ένα χρονικό ορόσημο. Όμως, και προτού η Ελλάδα αποβληθεί απ' τις διεθνείς αγοράς, λίγους μήνες νωρίτερα, δεν υπήρχε κρίση; Σίγουρα υπήρχε. Η κρίση ήταν παρούσα στη χώρα απ' το 2007. Ίσως και πολύ νωρίτερα. Αρκετοί επιχειρηματίες το είχαν καταλάβει. Κάποιοι είχαν φροντίσει να λάβουν τα μέτρα τους. Κάποιοι άλλοι προσπαθούσαν. Κάποιοι τα κατάφεραν. Κάποιοι άλλοι όχι.
 

Κάπως έτσι και τώρα. Για κάποιους η κρίση βαθαίνει και θα βαθαίνει. Για κάποιους άλλους, κρίση δεν υπάρχει. Ή απλώς ακούνε πως υπάρχει. Συνεπώς, η ύπαρξή της είναι κάτι πολύ γενικό. Ως εκ τούτου και εξαιρετικά αόριστο πότε θα τερματιστεί.

Συνεπώς το ερώτημα είναι διαφορετικό. Μέχρι η κρίση, έστω αυτή η γενική κι απροσδιόριστη έννοια, τερματιστεί, τι πράττει η κυβέρνηση για να διευκολύνει τους πολίτες να επιβιώσουν και τις επιχειρήσεις να σταθούν στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Σε αυτές τις περιπτώσεις γυρίζουμε στα βασικά. Πόσα παράγουμε, πόσα καταναλώνουμε. Πόσα εισάγουμε. Πόσα εξάγουμε. Αν καταναλώνουμε περισσότερα απ' όσα παράγουμε, υπάρχει πρόβλημα. Το ίδιο κι αν εισάγουμε περισσότερα απ' όσα εξάγουμε. Ας αλλάξει πρώτα αυτή η σχέση και μετά ας γίνουν προγνώσεις για το τέλος της κρίσης.